چکیده: استفاده بهینه از انرژی خورشیدی همواره یکی از دغدغه‌های اصلی بشر در مسیر دستیابی به توسعه پایدار و ارتقاء کیفیت زندگی بوده است. در این میان، سیستم‌های غیرفعال خورشیدی به دلیل سادگی، هزینه‌ کم و بهره‌وری مناسب، جایگاه ویژه‌ای در طراحی معماری پایدار یافته‌اند. دیوار ترومب به عنوان یکی از مؤثرترین روش‌های سامانه‌های غیرفعال خورشیدی، نقش مهمی در بهبود عملکرد حرارتی ساختمان‌ها و تأمین آسایش حرارتی ساکنین ایفا می‌کند. این دیوار در انواع مختلفی توسعه یافته است که هر یک ویژگی‌ها و کارایی‌های متفاوتی دارند. در این پژوهش، با بهره‌گیری از روش کیفی و مطالعات کتابخانه‌ای به شیوه مرور دامنه‌ای (Scoping Review) ، به تحلیل و بررسی تطبیقی انواع دیوارهای ترومب پرداخته شده است. تمرکز اصلی بر مقایسه عملکرد حرارتی «دیوار ترومب کلاسیک» به عنوان نمونه‌ای متداول و «دیوار ترومب زیگزاگ» به عنوان گونه‌ای نوآورانه بوده است. به منظور ارزیابی دقیق عملکرد این دو نوع دیوار، ضمن انجام شبیه‌سازی‌های نرم‌افزاری با استفاده از ابزارهای معتبر تحلیل حرارتی، یک نمونه آزمایشگاهی کوچک‌سازی‌شده نیز ساخته شد تا امکان صحت‌سنجی نتایج شبیه‌سازی با داده‌های واقعی فراهم گردد.منطقه مورد مطالعه در این پژوهش شهر کاشان در می باشد و بازه زمانی مورد ارزیابی برای مدل ها پیک هفتگی زمستانی در نظر گرفته‌شد. در این دوره، ساختمان با بیشترین نیاز گرمایشی مواجه بوده و سیستم‌های گرمایش غیرفعال در سخت‌ترین شرایط بهره ‌برداری قرار می‌گیرند؛ بنابراین، بررسی عملکرد دیوار ترومب در این بازه نمایانگر حداکثر توان و محدودیت‌ های واقعی سیستم می‌باشد.هم چنین در این پژوهش سیستم‌های تاسیساتی به طور کلی خاموش درنظر گرفته شد تا عملکرد مدل‌های دیوار ترومب به طور شفاف بیان گردد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که دیوار ترومب کلاسیک ، در مقایسه با نوع زیگزاگ ،با ارزیابی شاخص های دما، pmv، ppd و operative tempture از بهره‌وری حرارتی بالاتری در بازه زمانی پیک هفتگی زمستانی برخوردار بوده و از منظر ایجاد شرایط آسایش حرارتی مطلوب‌تر برای ساکنین عملکرد مؤثرتری از خود نشان می‌دهد. این یافته می‌تواند به عنوان راهنمایی کاربردی برای معماران و طراحان در راستای بهینه‌سازی طراحی سامانه‌های غیرفعال خورشیدی در اقلیم‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرد.