چکیده: زمینه و اهداف: در ورزش پرورش اندام، دانش تغذیه‌ای صحیح می‌تواند نقشی کلیدی در بهبود عملکرد، ارتقای قدرت عضلانی و بهینه‌سازی ترکیب بدن ایفا کند. بااین‌حال، سطوح دانش تغذیه‌ای در جامعه بدنسازان و رابطه آن با شاخص‌های قدرتی و بیومتریک در بسیاری از مناطق کشور به‌خوبی شناخته نشده است. هدف این مطالعه بررسی وضعیت دانش تغذیه‌ای بدنسازان سمنان و ارزیابی ارتباط آن با عملکرد در حرکات قدرتی و متغیرهای آنتروپومتریک است. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی - تحلیلی بود و جامعه هدف شامل بدنسازان فعال در شهر سمنان بود. از بین آنان ۱۵۵ نفر با معیارهایی مانند حداقل ۶ ماه سابقه تمرین، وضعیت سلامت مناسب و رضایت آگاهانه انتخاب شدند. شرکت‌کنندگانی که شرایط خاص پزشکی داشتند، حذف شدند. برای سنجش دانش تغذیه‌ای از پرسش‌نامه‌ای معتبر استفاده شد که موضوعاتی مانند نیازهای درشت‌مغذی‌ها، زمان‌بندی وعده‌ها، مکمل‌ها و اصول تغذیه ورزشی را پوشش می‌داد. آزمون‌های قدرتی با روش یک‌بار بیشینه (1RM) در سه حرکت پرس سینه، پرس سرشانه و اسکوات انجام شد. متغیرهای بدنی شامل وزن، دور بازو و نسبت دور کمر به‌دور باسن اندازه‌گیری شدند. اطلاعات جمعیت‌شناختی و وضعیت مصرف مکمل/هورمون از طریق فرم‌های خود گزارش جمع‌آوری شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS وارد شدند و ابتدا آمار توصیفی (میانگین، درصد، انحراف معیار) بررسی شد. سپس برای تحلیل روابط از ضریب اسپیرمن و برای مقایسه میانگین‌ها از آزمون t مستقل یا من - ویتنی استفاده شد. برای مقایسه چند گروه از ANOVA بهره گرفته شد. تمامی آزمون‌ها در سطح معنی‌داری ۰٫۰۵ انجام گرفتند و در تحلیل جداول کروس‌تب نیز درصدهای موردانتظار و باقیمانده‌های استاندارد شده بررسی شدند. نتایج: نتایج نشان داد که سطح دانش تغذیه‌ای در میان اغلب بدنسازان در حد متوسط قرار دارد و هیچ فردی در سطح «عالی» جای نگرفته است. همچنین، دانش تغذیه‌ای با عملکرد در حرکات قدرتی رابطه مثبت و معناداری داشت (p> 0.05)؛ اما ارتباط آن با متغیرهایی مانند نسبت دور کمر به‌دور باسن و دور بازو معنادار نبود (p> 0.05). رابطه بین دانش تغذیه‌ای و مصرف مکمل‌ها یا وضعیت مصرف هورمون‌ها نیز در این نمونه معنی‌دار نشان داده نشد (p> 0.05). از نظر جمعیت‌شناختی، تفاوت معناداری بین دانش تغذیه‌ای مردان و زنان مشاهده شد در تحلیل تفاوت نمره دانش تغذیه‌ای بین دو جنس، نتایج آزمون t مستقل نشان داد که میانگین نمره دانش تغذیه‌ای زنان به طور معناداری بالاتر از مردان است (p> 0.05).، اما تأثیری از سن بر دانش تغذیه‌ای یافت نگردید. نتیجه‌گیری: نتیجه‌گیری کلی این است که اگرچه دانش تغذیه‌ای ممکن است به بهبود عملکرد قدرتی کمک کند، اما دانستن تنها کافی نیست و نیاز به مداخلات آموزشی، برنامه تغذیه‌ای عملی و فرهنگ‌سازی در بین بدنسازان احساس می‌شود. توصیه می‌شود در مطالعات آینده مداخلات آموزشی عملی انجام شود و متغیرهای میانجی مانند کیفیت رژیم غذایی، زمان‌بندی وعده‌ها و منابع اطلاعات تغذیه نیز بررسی شوند.