چکیده: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سیستم مدیریت کنترل پایدار و نوآوری زیست‌محیطی بر عملکرد پایدار با توجه به نقش میانجی‌گری مدیریت زنجیره تأمین در بین شرکت‌های ایران انجام شده است. مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را شرکت‌های فعال ایرانی تشکیل می‌دهند که با بهره‌گیری از روش نمونه‌گیری دردسترس، تعداد ۳۲۰ نفر از مدیران این شرکت‌ها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد بوده و برای تحلیل داده‌ها و برازش مدل ساختاری، از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم‌افزار AMOS استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که سیستم کنترل مدیریت پایدار و نوآوری زیست‌محیطی تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت زنجیره تأمین دارند. همچنین، مدیریت زنجیره تأمین به عنوان یک محرک کلیدی، تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد مالی پایدار شرکت‌ها اعمال می‌کند. افزون بر این، یافته‌ها نقش میانجی مدیریت زنجیره تأمین را در رابطه میان سیستم کنترل مدیریت پایدار و نوآوری زیست‌محیطی با عملکرد مالی پایدار به طور کامل تأیید می‌کند. یافته‌های این مطالعه حاکی از آن است که شرکت‌های ایرانی می‌توانند با استقرار سیستم‌های کنترل مدیریت پایدار و تمرکز بر نوآوری‌های زیست‌محیطی، ضمن تقویت مدیریت زنجیره تأمین، بسترهای لازم را برای دستیابی به عملکرد مالی پایدار و مزیت رقابتی بلندمدت فراهم آورند.