چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مسئولیت اجتماعی باشگاه‌های بدنسازی بر وفاداری مشتریان با نقش میانجی تعهد در استان بغداد انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت، همبستگی بود و در زمره پژوهش‌های غیرآزمایشی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش را مشتریان باشگاه‌های بدنسازی استان بغداد تشکیل دادند. نمونه‌گیری به روش تصادفی-خوشه‌ای انجام شد؛ بدین ترتیب که ابتدا مناطق کرخ، رصافه، الاعظمیه، الکاظمیه و المنصور به‌عنوان خوشه‌های پژوهش انتخاب شدند، سپس از میان باشگاه‌های بدنسازی فعال در این مناطق، تعدادی باشگاه به‌صورت تصادفی گزینش و در نهایت مشتریان آن‌ها به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در مجموع، 250 پرسشنامه توزیع شد که پس از حذف پرسشنامه‌های ناقص، 235 پرسشنامه قابل‌تحلیل باقی ماند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد مسئولیت اجتماعی والش و بارتیکوسکی (2013) با 3 گویه، پرسشنامه وفاداری والش و بارتیکوسکی (2013) با 3 گویه، و پرسشنامه تعهد وسل و زبکار (2010) با 3 گویه بود. روایی ابزارها از طریق روایی صوری و محتوایی با نظر 10 نفر از صاحب‌نظران مدیریت ورزشی و نیز روایی همگرا و واگرا بررسی شد. پایایی ابزارها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید؛ به‌گونه‌ای که آلفای کرونباخ برای مسئولیت اجتماعی 85/0، وفاداری 88/0 و تعهد 78/0 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و به کمک نرم‌افزارهای SPSS نسخه 23 و SmartPLS 4 تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که تمامی فرضیه‌های تحقیق معنادار بودند. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس‌محور حاکی از آن بود که مسئولیت اجتماعی باشگاه‌های بدنسازی اثر مثبت و معناداری بر تعهد مشتریان دارد، تعهد نیز به‌طور مثبت و معنادار بر وفاداری مشتریان اثر می‌گذارد. همچنین، مسئولیت اجتماعی از طریق تعهد، اثر غیرمستقیم و معناداری بر وفاداری مشتریان دارد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که مسئولیت اجتماعی باشگاه‌های بدنسازی، افزون بر کارکرد اخلاقی و اجتماعی، به‌عنوان یک راهبرد مدیریتی مؤثر در تقویت تعهد و افزایش وفاداری مشتریان عمل می‌کند. در نتیجه، توجه مدیران باشگاه‌های بدنسازی به مسئولیت اجتماعی می‌تواند زمینه‌ساز حفظ مشتریان، بهبود روابط بلندمدت و ارتقای مزیت رقابتی آن‌ها شود.