چکیده: در دوره شیوع همه‌گیری کرونا، کشورهای مختلف جهان پس از چند ماه تعطیلی، اقدامات گسترده‌ای را برای بازگرداندن دانشجویان به دانشگاه‌ها انجام دادند. این امر از آن جهت حائز اهمیت است که کلاس‌های درس محیطی ضروری برای رشد علمی، اجتماعی و فکری افراد محسوب می‌شوند. در این راستا، پژوهش حاضر به مدل‌سازی انتشار و رفتار ذرات تنفسی حامل ویروس با تمرکز بر یک کلاس مشخص در دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شاهرود می‌پردازد. در این مطالعه فرض بر این است که منبع انتشار ذرات تنفسی، فردی است که در جلوی کلاس قرار دارد؛ وضعیتی که می‌تواند نمایانگر حضور استاد یا ارائه‌دهنده در کلاس باشد. الگوی پخش ذرات ناشی از سرفه با استفاده از شبیه‌سازی عددی در نرم‌افزار ANSYS Fluent و با به‌کارگیری چارچوب اویلری برای مدل‌سازی جریان هوا و چارچوب لاگرانژی برای رهگیری ذرات بررسی شد. این مطالعه بر تحلیل رفتار ذرات در شرایط مختلف تهویه و حالات باز یا بسته بودن در و پنجره، با تأکید بر میزان پیشروی و پراکندگی فضایی ذرات، متمرکز بود. نتایج شبیه‌سازی نشان داد که شرایط تهویه و وضعیت باز یا بسته بودن در و پنجره تأثیر قابل توجهی بر الگوی انتشار و پیشروی ذرات تنفسی در فضای کلاس دارد. در حالت بسته بودن در و پنجره، میزان پیشروی ذرات در راستای طولی اتاق تقریباً ثابت و در حدود11/2 متر باقی می‌ماند، در حالی که با باز بودن در و پنجره و ایجاد جریان طبیعی هوا، هدایت ذرات به سمت خروجی تسهیل می‌شود. همچنین مشاهده شد که تهویه با دور کم در مقایسه با تهویه تند عملکرد مؤثرتری در هدایت کنترل‌شده ذرات به سمت خروجی داشته و بیشترین میزان پیشروی ذرات به سمت پنجره‌ها، برابر با44/4 متر، در این حالت ثبت شده است. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که ترکیب مناسب تهویه مکانیکی با جریان طبیعی هوا می‌تواند نقش مهمی در کاهش تجمع ذرات معلق و بهبود کیفیت هوا در فضاهای آموزشی ایفا کند.