چکیده: چکیده سازه‌های هیدرولیکی مانند پل‌ها، اسکله‌ها، سدها و موارد دیگر به عنوان سازه‌هایی با اهمیت فراوان در حوزه مهندسی هیدرولیک و مهندسی سواحل شناخته می‌شوند. تخریب این سازه‌ها می‌تواند در اثر عوامل مختلف ایجاد شود و در نتیجه آن، علاوه بر خسارات مالی، خسارات جانی و مسائل دیگری نیز ایجاد می‌شود. پدیده آبشستگی به عنوان یکی از این عوامل، به صورت جابجایی ذرات رسوب بستر از محل استقرار اولیه به محل دیگر تعریف می‌شود. در این مطالعه، ارزیابی اثربخشی پره‌های مستغرق در کنترل و کاهش آبشستگی پایه اسکله به عنوان هدف اصلی در نظر گرفته شد و بر اساس آن پارامترهای آزمایش طراحی شده است. در مطالعه حاضر، ابتدا آبشستگی در پایه دایره‌ای با قطرهای 1، 2 و 3 سانتی‌متر مورد بررسی قرار گرفته و سپس با انتخاب یکی از قطر پایه‌ها (قطر پایه 2 سانتی‌متر انتخاب شد)، اثربخشی پره‌های مستغرق در کنترل و کاهش آبشستگی پایه اسکله ارزیابی شد. آزمایش‌ها تحت شرایط مختلف جریان با 3 دبی جریان 67/1، 22/2 و 78/2 لیتر بر ثانیه و 3 عمق جریان 3، 5 و 7 سانتی‌متر انجام شد. برای ارزیابی اثربخشی پره‌ها، 3 فاصله پره از پایه (0، 5 و 7 سانتی‌متر) و تعداد 2 زاویه انحراف پره (20 و 30 درجه) در نظر گرفته شد. آزمایش‌ها در آزمایشگاه هیدرولیک دانشگاه صنعتی شاهرود انجام شد. در مجموع برای پایه‌های بدون پره تعداد 27 آزمایش و برای پایه با پره مستغرق تعداد 54 آزمایش انجام شد. مقدار آبشستگی تحت تاثیر پارامترهای مختلف قرار گرفته و با تغییر آنها دچار تغییر می‌شود. نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد پره‌ها توسط قرارگیری آنها در فاصله و زاویه انحراف مناسب ایفا می‌شود. در این مطالعه، فاصله مناسب پره از پایه و زاویه انحراف مناسب پره به ترتیب برابر cm 0=XV و °20=αv تعیین شد. برحسب دبی و عمق جریان، مقدار عملکرد پره‌های مستغرق در حالت مناسب بین 68 تا 78 درصد تعیین شد.