چکیده: پرتودرمانی از جمله روش‌های اثربخش در درمان سرطان محسوب می‌شود؛ با این حال، دستیابی به دز مؤثر در بافت توموری همراه با کمترین آسیب به بافت‌های سالم اطراف، همواره یکی از چالش‌های اصلی این حوزه بوده است. با وجود پیشرفت‌های چشم‌گیر در فناوری و طراحی سامانه‌های پرتودهی، همچنان نیاز به افزایش دقت در بهبود کارایی جذب پرتو در بافت هدف وجود دارد. یکی از رویکردهای نوین برای ارتقای عملکرد پرتودرمانی، استفاده از نانوذرات فلزی با عدد اتمی بالا به عنوان مواد حساس‌کننده به پرتو است؛ زیرا این نانوذرات می‌توانند احتمال وقوع فرآیند فوتوالکتریک را افزایش داده و در نتیجه موجب ارتقاء جذب انرژی تابشی در ناحیه تومور شوند. در همین راستا، این پژوهش به بررسی تأثیر نانوذرات نقره (AgNPs) در ژل پلیمر MAGIC-F پرداخته است. این ژل به دلیل تطابق مناسب بافتی، حساسیت بالا نسبت به پرتو و توانایی ثبت سه‌بعدی توزیع دز، یکی از گزینه‌های مؤثر برای دزیمتری دقیق در پرتودرمانی به‌شمار می‌آید. در این مطالعه، نمونه‌هایی از ژل MAGIC-F با غلظت‌های مختلف نانوذرات نقره تهیه شدند. ساخت ژل‌ها با دقت بالا و بر اساس ترکیب ژلاتین، متااکریلیک اسید، اسید اسکوربیک، سولفات مس و فرمالین انجام شد و نانوذرات نقره پس از آماده‌سازی توسط دستگاه التراسونیک و پراکنش یکنواخت در محلول ژل به آن افزوده شدند. برای جلوگیری از ته‌نشینی ذرات، فرآیند سردسازی کنترل‌شده نیز اعمال گردید. نمونه‌های تهیه ‌شده در معرض تابش پرتو گامای چشمه‌های آمرسیوم-241 و سزیم-137 قرار گرفتند. پارامترهایی نظیر دز جذبی، ضریب عبور، و ضرایب تضعیف خطی و جرمی از داده‌های تجربی استخراج و با نتایج تئوری حاصل از محاسبات نرم‌افزار XCOM مقایسه گردیدند. تحلیل نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانوذرات نقره، میزان جذب تابش افزایش و ضریب عبور کاهش می‌یابد. این اثر در انرژی‌های پایین‌تر، مانند تابش چشمه آمرسیوم-241، بارزتر بوده که با غالب بودن فرآیند فوتوالکتریک در این بازه انرژی مطابقت دارد. در انرژی‌های بالاتر نیز روند افزایشی در جذب مشاهده شد، هرچند شدت تغییرات کمتر بود. بنابراین، استفاده از ژل پلیمری MAGIC-F با نانوذرات نقره می‌تواند به عنوان راهکاری نوین برای بهبود عملکرد دزیمتری و افزایش کارایی پرتودرمانی در بافت‌های هدف مطرح شود.