چکیده: به دلیل توجه فزآینده به عامل رهبری در ایجاد تحولات سازمانی در سطح دنیا و نقش آن در نوآوری سازمانی، در این پایان نامه رابطه متقابل رهبری تحول آفرین و نوآوری سازمانی مورد بررسی قرار می گیرد و چهارچوب مفهومی در این زمینه ارائه می گردد. در این رابطه سعی شده است علاوه بر مولفه های مورد سنجش پرسشنامه های موجود ،یک مولفه ی دیگر که از نظر خبرگان در رهبری تحول آفرین و نوآورری مهم تلقی شده است مورد آزمون قرار گیرد. روش این پزوهش توصیفی-همبستگی می باشدو از نظر اهداف ، تحقیق کاربردی می باشد. جامعه آماری مشتمل بر 350 نفر از مدیران و کارکنان کارخانه های صنایع غذایی شهرک صنعتی شاهرود می باشد که از طریق فرمول ککران 115 نفر از آنها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و از میان پرسشنامه های توزیع شده به روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد 94 پرسشنامه جمع آوری شد و مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه است و از پرسشنامه رهبری تحول آفرین ام. ال. کیو 1 ( بس و آوولیو 1997) و برای نوآوری در این تحقیق از مدل دمان پور (1992) برای نوآوری محصول و فرآیند، از مدل النکو و مانو (2005) و ویررارواردنا (2003) برای نوآوری اجرایی، و ازمدل ایبارا (1993)و همر (2004) برای نوآوری بازار و سوالات طراحی شده توسط محقق برای نوآوری استراتژیک استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که بین رهبری تحول آفرین و نواوری ارتباط مستقیم معناداری وجود دارد و از بین مولفه های رهبری تحول آفرین بهترین مدل رگرسیون متعلق به ملاحظه فردی می باشد.