چکیده: هدف این پژوهش تحلیل و شناسایی معیارهای مؤثر بر ارزیابی آمادگی استقرار صنعت نسل پنجم در سطح سازمانی است. با توجه به تحولات سریع فناوری و تغییر پارادایم‌های تولید، آمادگی برای گذار به صنعت نسل پنجم مستلزم شناسایی دقیق پیشران‌ها و ارزیابی نظام‌مند آن‌ها است. در این راستا، پنج معیار اصلی شامل فناوری، اجتماعی، زیرساختی، صنعت، و نوآوری و تحقیق و توسعه شناسایی گردید و در قالب 21 زیرمعیار عملیاتی‌سازی شد. به‌منظور پالایش شاخص‌ها، از روش دلفی فازی و نظرات هشت نفر از خبرگان حوزه صنعت استفاده شد. پس از فازی‌سازی و فازی‌زدایی داده‌ها، زیرمعیارهای نهایی تثبیت گردید. در ادامه، به‌منظور تحلیل وابستگی‌های درونی میان معیارها و استخراج وزن‌های نهایی، روش دنپ با استفاده از نرم‌افزار متلب به‌کار گرفته شد. نتایج رتبه‌بندی نشان داد که «تقاضای بازار» با بیشترین وزن در رتبه نخست و «توسعه محصول و فناوری» در رتبه دوم قرار دارند که هر دو متعلق به معیار اصلی صنعت هستند. همچنین «تأمین نیروی کار متخصص» به‌عنوان مهم‌ترین زیرمعیار در بعد اجتماعی، رتبه سوم را به خود اختصاص داده است. این یافته‌ها بیانگر آن است که آمادگی برای استقرار صنعت نسل پنجم بیش از هر چیز وابسته به پویایی بازار، توان توسعه فناوری و آمادگی سرمایه انسانی است. در مجموع، این پژوهش با بهره‌گیری از رویکردهای تصمیم‌گیری چندمعیاره و تحلیل شبکه‌ای، چارچوبی نظام‌مند برای ارزیابی آمادگی استقرار صنعت نسل 5.0 ارائه می‌دهد و بر ضرورت هم‌افزایی میان الزامات بازار، نوآوری فناورانه و سرمایه انسانی در مسیر گذار به تولید پایدار و انسان‌محور تأکید می‌کند.