چکیده: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر جو انگیزشی رهبران همسطح بر تحلیل‌رفتگی و بهزیستی بازیکنان فوتبال استان بغداد بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی بود که به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل بازیکنان فوتبال استان بغداد بود که از میان آن‌ها 172 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه جو انگیزشی رهبران همسطح (21 سؤال)، پرسشنامه تحلیل‌رفتگی ورزشی رایدک و همکاران (15 سؤال) و پرسشنامه بهزیستی ریف (2002) (5 سؤال) استفاده شد. روایی ابزارهای اندازه‌گیری از طریق نظر 10 نفر از متخصصان و صاحب‌نظران مدیریت ورزشی تأیید شد و پایایی آن‌ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS و Smart-PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که جو انگیزشی رهبران همسطح تأثیر منفی و معناداری بر تحلیل‌رفتگی بازیکنان فوتبال دارد (β=-0.579 ، T=8.764). همچنین نتایج نشان داد که جو انگیزشی رهبران همسطح تأثیر مثبت و معناداری بر بهزیستی بازیکنان فوتبال دارد (β=0.568 ، T=7.986). به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد که ایجاد جو انگیزشی مثبت توسط رهبران همسطح می‌تواند نقش مهمی در کاهش تحلیل‌رفتگی و افزایش بهزیستی بازیکنان فوتبال داشته باشد. بنابراین توجه به نقش رهبران همسطح و تقویت جو انگیزشی مثبت در تیم‌های ورزشی می‌تواند در بهبود سلامت روانی و عملکرد ورزشکاران مؤثر باشد.