چکیده: چکیده چکیده رشد تقاضای انرژی الکتریکی در شبکه‌های توزیع شعاعی موجب افزایش جریان خطوط، تلفات توان، افت ولتاژ و نزدیک‌شدن تجهیزات به حدود حرارتی می‌شود. توسعه متداول شبکه از طریق احداث فیدر، تقویت خطوط و افزایش ظرفیت پست‌ها معمولاً مستلزم سرمایه‌گذاری قابل‌توجه و زمان اجرای طولانی است. منابع تولید پراکنده گازی به دلیل قابلیت کنترل تولید، امکان نصب نزدیک به مراکز مصرف و قابلیت تولید هم‌زمان برق و حرارت می‌توانند به‌عنوان یکی از گزینه‌های تقویت مرحله‌ای شبکه مورد استفاده قرار گیرند. بااین‌حال، اثربخشی این منابع به زمان و مکان نصب آنها وابسته است و انتخاب نامناسب می‌تواند موجب افزایش هزینه یا کاهش منافع فنی شود. در این پایان‌نامه، یک مدل هزینه‌محور برای تعیین زمان و مکان نصب منابع تولید پراکنده گازی با ظرفیت ثابت در شبکه توزیع شعاعی ارائه شده است. اجزای اقتصادی مدل شامل هزینه نصب، تعمیر و نگهداری، تلفات و خرید برق و درآمد حاصل از فروش برق و حرارت هستند. حدود ولتاژ باس‌ها و ظرفیت حرارتی خطوط به‌عنوان قیود فنی در نظر گرفته شده‌اند. رشد بار با نرخ ثابت مدل شده و منحنی تداوم بار سالیانه با سه سطح بار پایه، میانه و پیک تقریب زده شده است. برای حل مسئله از الگوریتم برنامه‌ریزی دینامیکی پیشرو استفاده شده است. این روش در هر مرحله چند مسیر فنی امکان‌پذیر را نگهداری کرده و مسیر نهایی را بر اساس بیشترین سود تجمعی در کل افق برنامه‌ریزی انتخاب می‌کند. روش پیشنهادی روی یک شبکه شعاعی 20 کیلوولت در دوره 20 ساله اجرا شده است. ظرفیت هر واحد گازی 200 کیلوولت‌آمپر، نرخ رشد بار 3 درصد و تعداد مسیرهای ذخیره‌شده برابر 10 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد نخستین نیاز به تقویت در سال هفتم ایجاد شده و اولین واحد در باس 4 نصب می‌شود. در پایان دوره، ده واحد با ظرفیت تجمعی 2000 کیلوولت‌آمپر در شبکه نصب شدند. از سال دهم به بعد، باوجود ادامه رشد بار، هزینه تلفات روند کاهشی پیدا کرد و هزینه خرید برق از شبکه بالادست تقریباً تثبیت شد. سود تجمعی ارزش‌یافته بهره‌بردار طی دوره 20 ساله برابر 10.0250 میلیون یورو به دست آمد؛ درحالی‌که منافع ناشی از تعویق احداث فیدرها و پست‌های جدید در این مقدار لحاظ نشده بود. نتایج نشان می‌دهند برنامه‌ریزی مرحله‌ای منابع تولید پراکنده گازی می‌تواند ضمن رعایت محدودیت‌های شبکه، رشد هزینه تلفات و خرید برق را کنترل کرده و نیاز به توسعه فوری شبکه را کاهش دهد. بااین‌حال، برای کاربرد عملی، بررسی عدم‌قطعیت بار و قیمت، محدودیت‌های شبکه گاز، هزینه آلایندگی، قیود حفاظتی و رفتار بار جزئی واحدها ضروری است.