چکیده: چکیده اتصال‌های تیر-ستون بتن‌آرمه از نواحی بحرانی قاب‌های خمشی در برابر بارهای لرزه‌ای هستند و عملکرد آن‌ها نقش مهمی در تأمین مقاومت و شکل‌پذیری سازه دارد. وجود انحراف داخل‌صفحه‌ای ستون می‌تواند با تغییر مسیر انتقال نیرو، توزیع تنش و تقاضای برشی در ناحیه اتصال، رفتار لرزه‌ای آن را تحت تأثیر قرار دهد. با وجود ضوابط موجود برای اتصال‌های متعارف، رفتار اتصال‌های دارای ستون مایل همچنان نیازمند بررسی آزمایشگاهی است. در این پژوهش، رفتار لرزه‌ای سه اتصال تیر-ستون بتن‌آرمه در مقیاس 1:2 تحت بارگذاری چرخه‌ای شبه‌استاتیکی بررسی شد. نمونه‌ها شامل اتصال با ستون قائم و جزئیات لرزه‌ای، اتصال با ستون قائم و جزئیات غیرلرزه‌ای و اتصال با ستون مایل ۲۰ درجه و جزئیات لرزه‌ای بودند. نمونه‌ها تحت بار محوری تقریباً ثابت و بار جانبی کنترل‌شده با تغییرمکان آزمایش شدند و رفتار آن‌ها از نظر مقاومت، سختی، شکل‌پذیری، اتلاف انرژی، پاسخ هیسترزیس و الگوی آسیب مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در دامنه مشترک بارگذاری، مقاومت، سختی و شاخص اتلاف انرژی نمونه با جزئیات غیرلرزه‌ای نسبت به نمونه با جزئیات لرزه‌ای به‌ترتیب 7/11، 3/4 و 2/9 درصد کاهش یافت. در مقایسه نمونه IC-S-20 با نمونه VC-NS، افزایش 7/13درصدی مقاومت، صفر درصدی سختی، کاهش 4/10 درصدی شکل‌پذیری و افزایش 17 درصدی اتلاف انرژی مشاهده شد. همچنین، در نمونه مایل با افزایش جابه‌جایی نسبی، ترک‌های فصل مشترک و ترک‌های قطری ناحیه اتصال گسترش یافتند و در جابه‌جایی نسبی ۸ درصد، بازشدگی فصل مشترک بیش از یک سانتی‌متر و خردشدگی موضعی بتن مشاهده شد. در مجموع، نتایج بیانگر تأثیر قابل توجه جزئیات آرماتورگذاری و انحراف ستون بر پاسخ چرخه‌ای، مسیر انتقال نیرو و مکانیزم آسیب اتصال‌های تیر-ستون بتن‌آرمه است.