چکیده: در این پژوهش، به‌منظور بهبود کارایی حسگری گازی اکسید قلع (SnO₂)، استفاده از ساختارهای نانوکامپوزیتی مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا، ابتدا نانوذرات اکسید قلع سنتز شد و سپس با افزودن ۱۰ درصد وزنی گرافن اکسید احیاشده، نانوکامپوزیت اکسید قلع– اکسیدگرافن احیاشده تهیه گردید. ساختار بلوری، ریخت‌شناسی و ترکیب عنصری نمونه‌های سنتزشده به‌ترتیب با استفاده از پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی و آنالیز پراکندگی انرژی پرتو ایکس بررسی شد. نتایج، تشکیل موفق فاز تتراگونال روتیل اکسید قلع، ایجاد ساختاری نانومتری و متخلخل و حضور مؤثر اکسید گرافن احیاشده در ساختار نانوکامپوزیت را تأیید کرد. عملکرد حسگری نمونه‌ها در برابر گازهای اتانول، استون، متان، آمونیاک و مونوکسید کربن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حسگر اکسید قلع خالص در شرایط مورد بررسی پاسخ معنادار و پایداری نداشت، در حالی که حسگر نانوکامپوزیتی در شرایط فعال‌سازی هم‌زمان حرارتی و نوری، در دمای ۹۰ درجه سانتی‌گراد و تابش فرابنفش با طول موج ۳۶۵ نانومتر، پاسخ مشخص و گزینش‌پذیری بالایی نسبت به گاز اتانول نشان داد. همچنین با افزایش غلظت اتانول در محدوده ۱۰ تا ۲۳۰۰ قسمت در میلیون، میزان پاسخ حسگر افزایش یافت و آزمون‌های تکرارپذیری و پایداری نیز عملکرد مناسب آن را تأیید کردند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که تشکیل ساختار نانوکامپوزیتی اکسید قلع–اکسید گرافن احیاشده، همراه با فعال‌سازی هم‌زمان نوری و حرارتی، روشی مؤثر برای بهبود پاسخ، افزایش گزینش‌پذیری و کاهش دمای کاری حسگرهای گازی مبتنی بر اکسید قلع است.