چکیده: پژوهش حاضر به بررسی رایج‌ترین اشتباهات دستوری می‌پردازد که دانشجویان عراقی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) در فرایند تولید نوشتاری مرتکب می‌شوند. دستیابی به دقت دستوری در نگارش، علی‌رغم سال‌ها آموزش رسمی، برای بسیاری از دانشجویان عراقی همچنان یک مشکل باقی مانده است و این ضعف، تأثیری منفی بر کارایی و وضوح نوشتار آنان می‌گذارد. هدف اصلی این مطالعه، یافتن، فهرست‌نویسی و بحث درباره خطاهای رایج دستوری با هدف روشن‌سازی ریشه آن‌ها و ارائه راهکارهای آموزشی است. این پژوهش از روش‌شناسی کاربردی بهره می‌برد که شامل جمع‌آوری نمونه‌های نوشتاری از زبان‌آموزان EFL در مقطع دانشگاهی عراق می‌شود. تحلیل داده‌ها به صورت توصیفی و تحلیلی انجام گرفته و خطاهای شناسایی‌شده در داده‌ها در دسته‌بندی خطاهای رایج قرار می‌گیرند: زمان فعل، مطابقت فعل و فاعل، حروف اضافه، حروف تعریف، و ساختار جمله. پژوهش با تحلیل فراوانی و ماهیت خطاها، الگوهایی را شناسایی می‌کند که هم تأثیر زبان مادری و هم شکاف‌های یادگیری زبان‌آموزان را نشان می‌دهد. اهمیت این پژوهش در آن است که می‌تواند مدرسان و برنامه‌ریزان درسی را درباره چالش‌های خاصی که زبان‌آموزان با آن مواجه هستند آگاه سازد و در نتیجه به رویه‌های آموزشی مؤثرتری منجر شود. نتایج نشان‌دهنده ضرورت برنامه‌های درمانی هدفمند و تأکید بیشتر بر دستور زبان در آموزش نگارش است.