چکیده: امروزه با گسترش فضاهای شهری با رویکرد اتومبیل مداری به جایگاه مسیر‌ها برای ایجاد پویایی و سرزندگی فضاهای شهری و ارتقای کیفیت‌های محیطی در فضا‌های عمومی شهری توجه نشده‌ است. محیط‌ها به‌جای آنکه مـردم را به برقراری معاشرت اجتماعی دعوت کننـد، آن‌هـا را بـه فرار، تشویق می‌کنند و درنتیجه تجربه مراوده با دیگران، حس تعلق بـه جامعـه و سرمایه اجتماعی در نیاز‌های انسـان به‌درستی میسر نمی‌شود. محــلات شــهری نقــش بسیار مهمی را در زنده کردن و جلوگیری از نابودی شهرها به عهده دارند. به همین جهت طبق ارتباط‌های تنگاتنگی که بین ساختار کالبدی فضایی و سرمایه‌های اجتماعی محلات وجود دارد، بنابراین هدف اصلی این پژوهش شناخت و سنجش مؤلفه‌های پیاده‌مداری مرتبط با ارتقای سرمایه اجتماعی ساکنان ازطریق پیاده‌روی در دو محله جدید و قدیم در شهر اصفهان می‌باشد. رویکرد این پژوهش از نوع کمی و روش آن از نوع توصیفی – تحلیلی است. محدوده موردمطالعه این پژوهش دو محله در شهر اصفهان می‌باشد و جامعه آماری این پژوهش شامل ساکنان این دو محدوده هستند که به‌صورت سهمیه‌ای مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند و حجم نمونه نهایی 291 نفر بود. جمع‌آوری داده‌ها از روش پرسش‌نامه صورت گرفت. از طریق ضرایب آلفا و امگا و تحلیل عاملی برای پایایی پرسش‌نامه استفاده گردید و مورد تأیید قرار گرفت. روایی محتوایی سازه توسط متخصصان و روایی سازه پرسش‌نامه نیز توسط تحلیل عاملی تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و روش‌های آماری استنباطی شامل تحلیل مولفه اصلی (اکتشافی)، تحلیل عاملی تأییدی مرتبه یک و دو و مدل‌سازی معادلات ساختاریِ کامل استفاده شد. نرم‌افزارهای مورداستفاده SPSS23 و AMOS24 بود. تحلیل مؤلفه‌های اصلی بر روی متغیر پیاده مداری صورت گرفت و امنیت، دسترسی و اختلاط کاربری، زیبایی و خوانایی به‌عنوان متغیرهای مستقل شناسایی شدند. پیاده‌روی و سرمایه اجتماعی نیز به‌عنوان متغیرهای وابسته قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که متغیر زیبایی و خوانایی با ضریب 211/0 تأثیر مثبت و معناداری بر سرمایه اجتماعی می‌گذارد و مؤلفه دسترسی و اختلاط کاربری با ضریب 225/0 و زیبایی و خوانایی با ضریب 125/0 تأثیر مثبت و معناداری بر پیاده‌روی می‌گذارد و همچنین تراکم با ضریب 156/0- تاثیر منفی و معنادار بر پیاده روی دارد. علاوه بر این پیاده‌روی با ضریب 203/0 نیز تأثیر مثبت و معناداری بر سرمایه اجتماعی دارد. با بررسی متغیرهای جمعیت‌شناختی مشخص شد که جنسیت تأثیر منفی و معناداری بر سرمایه اجتماعی دارد و همچنین تأهل و مدت‌زمان زندگی بر سرمایه اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری دارد. جنسیت بر پیاده‌روی تأثیر منفی و معنادار و داشتن ماشین شخصی نیز تأثیر مثبت و معنادار بر پیاده‌روی دارد. باتوجه‌به نتایج تحقیق، راهبردهایی برای بهبود ارتقا سرمایه اجتماعی در دو محدوده موردمطالعه پیشنهاد شده‌اند.