چکیده: در دنیای امروز، پیاده‌سازی صنعت ۴.۰ در سازمان‌های تولیدی به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور با چالش‌های متعددی مواجه است. این چالش‌ها شامل کمبود متخصصان ماهر، ضعف در زیرساخت‌های ارتباطی، ناکافی بودن پهنای باند اینترنت، محدودیت‌های فرهنگی نوآوری، مسائل امنیتی و حفاظت از داده‌ها و عدم وجود استانداردها می‌باشد. این عوامل باعث شده است که بسیاری از شرکت‌ها درک مبهمی از مزایای انقلاب صنعتی چهارم داشته باشند و در تدوین و اجرای استراتژی‌های مؤثر صنعت ۴.۰ با دشواری روبرو شوند. با وجود مطالعات گسترده در زمینه شناسایی عوامل موفقیت کلیدی و توانمندسازهای صنعت ۴.۰ و همچنین بررسی شاخص‌های عملکرد مرتبط با آن، شکاف پژوهشی مهمی در ادبیات وجود دارد؛ به‌طوری‌که تحقیقات اندکی به‌طور جامع به رتبه‌بندی و اولویت‌بندی نتایج عملکردی ناشی از پذیرش توانمندسازهای صنعت ۴.۰ پرداخته‌اند. این پژوهش با هدف پر کردن این شکاف دانش، به شناسایی، تحلیل و رتبه‌بندی اهداف عملکردی کلیدی (نتایج عملکردی) می‌پردازد که در پی پیاده‌سازی موفق توانمندسازهای صنعت ۴.۰ حاصل می‌شوند. روش پژوهش حاضر، رویکردی ترکیبی مبتنی بر تکنیک نوین تحلیل فرصت از دست رفته (OPLO) در فضای مختصات قطبی است. این روش تصمیم‌گیری چندمعیاره با تمرکز بر مفهوم «فرصت از دست رفته» و نمایش آن در قالب فاصله در فضای قطبی، امکان ارزیابی دقیق‌تر و بصری‌تر اولویت‌بندی اهداف عملکردی را فراهم می‌کند. مطالعه موردی این پژوهش در یکی از سازمان‌های تولیدی کشور عراق انجام شده است که با مسائل واقعی مرتبط با تحول دیجیتال و صنعت ۴.۰ مواجه می‌باشد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به مدیران و سیاست‌گذاران صنایع تولیدی کمک کند تا با تمرکز بر توانمندسازهای اولویت‌دار، بیشترین بهبود عملکرد و مزیت رقابتی پایدار را از طریق پیاده‌سازی مؤثر صنعت ۴.۰ کسب نمایند. نتایج این مطالعه همچنین زمینه‌ساز تحقیقات آتی در زمینه کاربرد مدل‌های هیبریدی MCDM در ارزیابی تحول دیجیتال در کشورهای در حال توسعه خواهد بود.