چکیده: انقلاب صنعتی چهارم (صنعت ۴.۰)، به عنوان گذار به تولید دیجیتال و هوشمند، فرصت‌های زیادی برای سازمان‌ها فراهم کرده، اما چالش‌های قابل توجهی در توسعه نیروی کار ایجاد نموده است. این چالش‌ها شامل مقاومت در برابر تغییر، کمبود مهارت‌ها، تغییرات در شایستگی‌ها، و اختلال در ساختار شغلی می‌شوند که می‌توانند عملکرد سازمانی و رقابت‌پذیری را تحت تأثیر قرار دهند. با وجود مطالعات متعدد در مورد موانع کلی صنعت ۴.۰، شکاف ادبیاتی در تمرکز خاص بر چالش‌های توسعه نیروی کار وجود دارد. این پایان‌نامه با هدف پر کردن این شکاف، به شناسایی چالش‌های توسعه نیروی کار در عصر دیجیتال می‌پردازد و سپس آن‌ها را با استفاده از تکنیک نوین فرصت از دست رفته بر مبنای فاصله در فضای مختصات قطبی (OPLO-POCOD) اولویت‌بندی می‌کند. این تکنیک، به عنوان یک رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره (MCDM)، فرصت‌های از دست رفته را بر اساس فاصله هندسی در فضای قطبی محاسبه می‌نماید و امکان ارزیابی کمی چالش‌ها را فراهم می‌آورد. مورد مطالعه این پژوهش، سازمان‌های صنعتی در کشور عراق است که بر اساس مسائل واقعی انتخاب شده‌اند. روش‌شناسی شامل مرور ادبیات، جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه و پرسشنامه، پیاده‌سازی روش OPLO-POCOD، و تحلیل نتایج است. یافته‌های مورد انتظار نه تنها چالش‌های کلیدی مانند کمبود آموزش، تغییرات جمعیتی، و نیاز به مهارت‌های جدید را برجسته می‌کنند، بلکه راهبردهایی برای مدیریت پایدار منابع انسانی ارائه می‌دهند. این مطالعه از منظر نظری، دانش MCDM را غنی می‌سازد و از دیدگاه کاربردی، به مدیران کمک می‌کند تا استراتژی‌های توسعه نیروی کار را در صنعت ۴.۰ بهینه نمایند. کلیدواژه‌ها: صنعت ۴.۰، توسعه نیروی کار، چالش‌ها، OPLO-POCOD، تصمیم‌گیری چندمعیاره.