چکیده: هدف این تحقیق بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین سبز و مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد سازمانی با توجه به نقش میانجی نوآوری سبز و نقش تعدیل‌کنندگی تعهد عاطفی به مدیریت تغییر در شرکت‌های پپسی و کوکاکولا شهر بغداد در عراق بود. جامعه آماری تحقیق به ترتیب 130 نفر، 135 نفر از مدیران شرکت‌های پپسی و کوکاکولا شهر بغداد در عراق که حجم نمونه 157 نفری با روش نمونه گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های استاندارد جمع‌آوری و با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل گردید. یافته‌های پژوهش نشان داد که رهبری تحول‌گرای سبز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی دارد که فرضیه اول را تأیید می‌کند. همچنین مدیریت منابع انسانی سبز به‌طور مستقیم موجب بهبود عملکرد سازمانی می‌شود که فرضیه دوم را تصدیق می‌نماید. نوآوری سبز نیز به‌عنوان عامل مستقیم تأثیرگذار بر عملکرد سازمانی شناسایی شد که فرضیه سوم را مورد پذیرش قرار می‌دهد. علاوه بر این، یافته‌ها نشان داد نوآوری سبز نقش میانجی معناداری در رابطه بین رهبری تحول‌گرای سبز و عملکرد سازمانی ایفا می‌کند که فرضیه چهارم را تأیید می‌نماید. همین نقش میانجی نیز در رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز و عملکرد سازمانی مشاهده شد که فرضیه پنجم را تصدیق می‌کند. از سوی دیگر، تعهد عاطفی به مدیریت تغییر به‌عنوان عامل تعدیل‌گر در رابطه بین نوآوری سبز و عملکرد سازمانی عمل می‌کند به‌گونه‌ای که با افزایش سطح تعهد عاطفی، تأثیر نوآوری سبز بر عملکرد سازمانی تقویت می‌شود که فرضیه ششم را مورد پذیرش قرار می‌دهد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیب رهبری سبز، شیوه‌های سبز منابع انسانی و نوآوری‌های زیست‌محیطی در کنار توجه به تعهد کارکنان به تغییر، می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر برای دستیابی به عملکرد برتر سازمانی در صنایع تولیدی مورد توجه قرار گیرد.