چکیده: مقدمه و هدف تحقیق: تمرینات تناوبی شدید (HIIT) با وجود مزایای متابولیکی، پاسخ‌های التهابی حاد و عملکرد عصبی- عضلانی را به‌ویژه در افراد دارای اضافه‌وزن که مستعد محدودیت‌های حرکتی هستند، به همراه دارد. هدف تحقیق حاضر بررسی پاسخ حاد اینترلوکین‑6 سرمی، توان انفجاری، چابکی و تعادل پویا به یک جلسه تمرین تناوبی شدید (HIIT) در مردان دارای اضافه‌وزن بود. روش تحقیق: جامعه آماری پژوهش را مردان 30 تا 40 ساله دارای اضافه‌وزن (شاخص توده بدنی 25 تا 29.9 کیلوگرم بر متر مربع) شهر شاهرود تشکیل دادند. از این میان، 20 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی ساده در دو گروه تمرین تناوبی شدید (10 نفر) و کنترل (10 نفر) جای گرفتند. پروتکل HIIT شامل 5 دقیقه گرم‌کردن، 8 وهله یک‌دقیقه‌ای فعالیت با شدت 85 تا 90 درصد حداکثر ضربان قلب و 5 دقیقه سردکردن بود. گروه کنترل در همان مدت به‌صورت نشسته استراحت کردند. نمونه‌های خونی پیش و بلافاصله پس از مداخله برای سنجش IL‑6 سرمی (به روش الایزا) جمع‌آوری شد. توان انفجاری (پرش سارجنت)، چابکی (آزمون T) و تعادل پویا (آزمون Y) نیز در هر دو نوبت اندازه‌گیری شدند. تحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معناداری 0.05 > P انجام گرفت. یافته‌های تحقیق: اثر تعاملی زمان × گروه برای تمامی متغیرها معنادار بود (0.001 > P). IL‑6 در گروه HIIT از 6.33 ± 3.47 به 18.82 ± 5.96 پیکوگرم بر میلی‌لیتر افزایش یافت، در حالی‌که گروه کنترل افزایش کمتری (از 8.65 ± 6.14 به 13.77 ± 5.95) نشان داد (0.001 > P، ۰٫۵۶۳ η² =). توان انفجاری در گروه HIIT از 38.50 ± 2.80 به 33.40 ± 2.59 سانتی‌متر کاهش یافت، اما گروه کنترل تغییر محسوسی نداشت (0.001 > P، ۰٫۹۸۵ η² =). زمان چابکی در گروه HIIT از 13.23 ± 0.77 به 14.42 ± 0.72 ثانیه افزایش یافت (افت عملکرد)، درحالی‌که گروه کنترل اندکی بهبود یافت (0.001 > P، ۰٫۹۸۸ η² =). نمره تعادل پویا نیز در گروه HIIT از 101.16 ± 5.57 به 94.54 ± 5.40 کاهش پیدا کرد و گروه کنترل افزایش ملایمی داشت (0.001 > P، ۰٫۹۹ η² =). نتیجه‌گیری: یک جلسه HIIT ضمن تحریک چشمگیر پاسخ التهابی (افزایش IL‑6)، به‌طور هم‌زمان موجب افت حاد توان انفجاری، چابکی و تعادل پویا در مردان دارای اضافه‌وزن می‌شود. این دوگانگی نشان می‌دهد که اگرچه HIIT محرکی کارآمد برای مسیرهای متابولیک است، خستگی عصبی‑عضلانی متعاقب آن می‌تواند اجرای مهارت‌های حرکتی را مختل سازد؛ بنابراین، رعایت زمان بازیافت کافی پیش از فعالیت‌های نیازمند توان، چابکی و تعادل بالا در این گروه ضروری به نظر می‌رسد.