چکیده: پژوهش حاضر به بررسی تأثیر جو انگیزشی بر رضایت دانش‌آموزان ورزشکار با نقش میانجی دلبستگی ورزشی پرداخته است. روش پژوهش توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش‌آموزان ورزشکار پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان جغتای بود. به شیوه نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس تعداد 211 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. در پژوهش حاضر از پرسشنامه‌های استاندارد جو انگیزشی اسمیت و همکاران (2008)، رضایتمندی ورزشکاران چلادورای و ریمر (1998) و دلبستگی به ورزش جولیان و مارتینز (2012) استفاده شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ بالای 7/0 به دست آمد و مورد تایید قرار گرفت. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش نیز به تأیید 10 نفر از خبرگان و اعضای هیات علمی مدیریت ورزشی رسیده است. تحلیل داده‌ها از نرم افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که، جو انگیزشی بر رضایتمندی دانش‌آموزان ورزشکار تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین جو انگیزشی بر دلبستگی به ورزش تأثیر مثبت و معناداری دارد و دلبستگی به ورزش بر رضایتمندی دانش‌آموزان ورزشکار تأثیر دارد. در نهایت، دلبستگی ورزشی نقش میانجی در رابطه بین جو انگیزشی و رضایت مندی دانش آموزان ورزشکار شهرستان جغتای دارد. بنابراین پیشنهاد می شود که مشاوران باید علائم کاهش علاقه به ورزش را شناسایی کرده و با همکاری معلمان، از طریق حمایت عاطفی و انگیزشی، مسیر بازگشت دانش‌آموزان به فعالیت ورزشی را تسهیل کنند. مربیان و سیاست‌گذاران تربیتی برنامه‌های آموزشی و مربیگری طراحی کنند که دلبستگی ورزشی را تقویت کنند، نه صرفاً بر روی نتایج رقابتی؛ و ابزارها و سنجش‌ها را طوری انتخاب کنند که میانجی‌هایی مثل دلبستگی را بتوانند به وضوح اندازه‌گیری کنند و اثراتشان را در مدل‌ها لحاظ نمایند.