چکیده: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تاب‌آوری بر عملکرد ورزشکاران با نقش میانجی بهزیستی روانشناختی بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی- همبستگی و از لحاظ زمان مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه بازیکنان فوتبال استان صلاح‌الدین عراق بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 218 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق سه پرسشنامه استاندارد تاب‌آوری اسمیت و همکاران (2008) با 2 سوال، پرسشنامه عملکرد ورزشی رایس و همکاران (2021) با 11 سوال و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ساتو و همکاران (2023) با 5 سوال بود. جهت بررسی روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش از نظرات ده نفر از صاحب نظران‌ و اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و پایایی ابزار پژوهش با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای بررسی فرضیات تحقیق از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس محور استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم‌افزارهای SPSS23 و Smart-PLS 4 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که تاب‌آوری بر بهزیستی روانشناختی و عملکرد ورزشی تأثیر مستقیم و معناداری دارد. همچنین بهزیستی روانشناختی بر عملکرد ورزشی تأثیر مثبت و معناداری دارد. نقش میانجی بهزیستی روانشناختی در ارتباط بین تاب‌آوری و عملکرد ورزشی نیز تأیید گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارتقای تاب‌آوری و بهزیستی روانشناختی می‌تواند بهبود عملکرد ورزشی، افزایش انگیزه و مدیریت فشار مسابقات را برای بازیکنان فوتبال تسهیل نماید و از این طریق به توسعه حرفه‌ای و سلامت روانی ورزشکاران کمک کند.