چکیده: هدف از تحقیق حاضر، ارائه مدل تجربه گردشگری ورزشی با رویکرد فراتحلیل بود. این پژوهش با روش فراتحلیل و رویکرد کمی انجام شد. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش را کلیه مقالات و پایان‌نامه‌های منتشرشده در زمینه تجربه گردشگری در بازه زمانی سال‌های 1381 تا 1401 در شانزده پایگاه داده و دو موتور جستجوگر تشکیل داده‌اند. درنهایت، 32 مقاله به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده‌ها شامل چک‌لیست فراتحلیل بود که توسط محقق تنظیم شده بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار CMA2تحلیل شدند؛ همچنین با توجه به انجام آزمون‌های q- value, I- squared, tau- squared ناهمگونی مطالعات مشخص گردید. نتایج نشان داد اندازه اثر تجربه بر رضایت، نیات رفتاری، قصد بازگشت، دلبستگی، وفاداری به ترتیب، 50/0 ، 36/0، 44/0، 64/0، 23/0 بود و همچنین کیفیت خدمات بر تجربه 18/0 و اشتیاق بر تجربه برابر با 14/0 بود که بر مبنای نظام تفسیری کوهن، این میزان تأثیر در حد متوسط ارزیابی شد که البته این رابطه‌ها معنادار(P≤0.05) بود. درنهایت با استفاده از نمودار درختی مطالعاتی که کمترین انحراف را با اندازه اثر مدل تصادفی داشتند مشخص شد و به‌عنوان تحقیقات ارزشمندتر شناسایی گردید. همچنین با توجه به آزمون N ایمن از خطا، در رابطه با تأثیر رضایت، وفاداری و اعتماد بر تبلیغات شفاهی، می توان ادعا کرد که تجربه بر رضایت، نیات رفتاری، قصد بازگشت، دلبستگی، وفاداری و همچنین کیفیت خدمات و اشتیاق بر تجربه تا چندین سال تأثیر مثبت می‌گذارند؛ بنابراین نتایج این فراتحلیل، با تلفیق یافته‌های مطالعات پیشین، به طور قاطع نشان می‌دهد که تجربه گردشگری ورزشی یک سازه مرکزی و دارای بیشترین اندازه اثر بر متغیرهای حیاتی حوزه گردشگری، به ویژه دلبستگی و رضایت است. این یافته ثبات و اعتبار نقش تجربه را در ادبیات موجود تأیید می‌کند. با این حال، اندازه اثر نسبتاً پایین‌تر متغیرهای پیشینی مانند کیفیت خدمات و اشتیاق، نشان‌دهنده وجود شکاف تحقیقاتی در این رابطه است.