چکیده: بحران کمبود آب و کاهش دبی رودخانه‌های دجله و فرات، مدیریت منابع آب در عراق را با چالش‌های جدی مواجه کرده است و در این میان، استفاده مجدد از پساب تصفیه‌شده شهری به عنوان یک منبع آب نامتعارف، راهکاری راهبردی برای پایداری منابع آب محسوب می‌شود؛ ازاین‌رو پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفی پساب خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب شهر نعمانیه و انتخاب بهینه‌ترین گزینه کاربرد مجدد آن (کشاورزی، صنعت، فضای سبز و تغذیه آبخوان) انجام شده است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی است که با رویکرد ترکیبی انجام شد؛ در گام اول، پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و میکروبی پساب خروجی در یک دوره زمانی پایش و با استانداردهای ملی و بین‌المللی مقایسه گردید و در گام دوم، با استفاده از روش تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) و نظرسنجی از ۱۵ نفر از خبرگان و متخصصان محلی، وزن‌دهی به معیارها (فنی، اقتصادی، زیست‌محیطی، بهداشتی) و رتبه‌بندی گزینه‌ها صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج آزمایشگاهی نشان داد که میانگین pH (۷٫۴) و مواد معلق (mg/L 33) در محدوده مطلوب قرار دارند، اما میزان BOD₅ (mg/L 28) و کلیفرم‌ها در مرز استانداردهای زیست‌محیطی هستند که نیازمند پایش مداوم می‌باشند؛ نتایج مدل AHP نشان داد که معیار «بهداشتی-اجتماعی» با وزن ۴۱٫۵ درصد، مهم‌ترین اولویت تصمیم‌گیری از دیدگاه خبرگان است و در رتبه‌بندی نهایی گزینه‌ها، «آبیاری کشاورزی» با کسب امتیاز نهایی ۰٫۳۷۶ به عنوان برترین گزینه انتخاب شد و پس از آن مصارف صنعتی (۰٫۲۷۱) و فضای سبز شهری (۰٫۲۲۵) قرار گرفتند؛ گزینه تغذیه آبخوان نیز به دلیل ریسک بالای آلودگی منابع زیرزمینی در رتبه آخر قرار گرفت. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، پساب تصفیه‌خانه نعمانیه پتانسیل بالایی برای «آبیاری کشاورزی محدود» (محصولات غیرخوراکی و صنعتی) دارد و این گزینه ضمن دارا بودن توجیه اقتصادی و فنی، با شرایط کیفی فعلی پساب (وجود مواد مغذی و شوری متوسط) سازگاری دارد؛ پیشنهاد می‌شود جهت ارتقای ضریب ایمنی، سیستم‌های گندزدایی تکمیلی و فیلتراسیون شنی در خروجی تصفیه‌خانه نصب گردد.