چکیده: هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر سه نوع بیوپلیمر طبیعی شامل کیتوزان، گوارگام و سدیم آلژینات بر بهبود ویژگیهای ژئوتکنیکی خاک رمبنده استان گلستان است. خاکهای رمبنده بهدلیل ساختار ناپایدار خود در تماس با رطوبت و بارگذاری دچار کاهش مقاومت و نشستهای ناگهانی میشوند؛ ازاینرو استفاده از مواد طبیعی و زیستپایدار میتواند راهکاری مؤثر و جایگزینی مناسب برای تثبیتکنندههای شیمیایی می باشد. در این تحقیق، آزمایش مقاومت فشاری محصورنشده بهعنوان آزمایش اصلی، در سه غلظت ۰٫۵ ، ۱ و ۱٫۵ درصد از هر بیوپلیمر و در سه دوره عملآوری ۱ ، ۷ و ۲۸ روزه تحت شرایط مختلف دمایی شامل دمای محیط) ۲۵ - 3۰ درجه سانتیگراد(، دمای بالا ) ۶۰ درجه سانتیگراد( و محیط محبوس)دمای ۵ و ۲۵ - 3۰ درجه سانتی گراد( انجام شده است. نتایج نشان داد که افزودن بیوپلیمرها بهطور کلی موجب افزایش مقاومت فشاری و چسبندگی خاک میشود؛ بهگونهای که در کوتاهمدت ) ۷ روزه(، نمونههای حاوی گوارگام که در دمای ۶۰ درجه عملآوری شده است، بیشترین مقاومت را با افزایشی بیش از ۱۱۵ درصد نسبت به نمونهی شاهد نشان داده است. در بلندمدت، نمونههای عملآوریشده در دمای محیط ) ۲۵ - 3۰ درجه سانتیگراد(، عملکرد پایدارتر و دوام بیشتری داشته است. در آزمایش تحکیم مضاعف، که با غلظت ۱٫۵ درصد از بیوپلیمرهای گوارگام و کیتوزان و در دوره عملآوری ۷ روزه در دمای محیط انجام شده است، کاهش بیش از ۷۰ درصدی در پتانسیل رمبندگی مشاهده گردیده است. همچنین نتایج آزمایش حدود اتربرگ نشان داده است که افزودن سدیم آلژینات و کیتوزان باعث افزایش حدود خمیری خاک رمبنده میشود، در حالیکه افزودن گوارگام موجب از بین رفتن چسبندگی و حذف حدود اتربرگ به روش کاساگرانده گردیده است. بررسی نتایج آزمایش تراکم استاندارد نیز نشان داد که با افزایش مقدار بیوپلیمر، رطوبت بهینه افزایش و وزن مخصوص خشک حداکثر نسبت به خاک خالص کاهش یافته است. در مجموع، یافتهها بیانگر آن است که بیوپلیمرهای طبیعی، بهویژه گوارگام، با بهبود مقاومت، پایداری و کاهش رمبندگی خاک، میتوانند جایگزینی کارآمد، اقتصادی و زیستپایدار برای مواد تثبیتکنندهی سنتی در بهسازی خاکهای رمبنده باشند