چکیده: یکی از مهم‌ترین مسائل ژئوتکنیکی که می‌تواند عملکرد و پایداری سازه‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و حتی منجر به تخریب آن‌ها شود، وجود خاک‌های مسئله‌دار است. خاک‌های مسئله‌دار شامل خاک‌های واگرا، متورم‌شونده، رمبنده، روانگرا است. در این تحقیق، تمرکز بر بررسی رفتار خاک‌های رمبنده بوده است.تاکنون محققان متعددی به مطالعه روش‌های تثبیت و بهسازی خاک‌های رمبنده پرداخته‌اند. در این پژوهش، تأثیر افزودن الیاف حیوانی بر رفتار مکانیکی خاک‌های رمبنده تثبیت‌شده با سیمان مورد ارزیابی قرار گرفته است. با بررسی تاثیر درصدهای مختلف اختلاط این الیاف بر مقاومت فشاری خاک رمبنده تثبیت‌شده با مقادیر مختلف سیمان ازطریق آزمایش تک محوری و نیز مطالعه اثر این الیاف برنتایج آزمون تراکم استاندارد، اساس تحقیقات آزمایشگاهی این تحقیق را تشکیل داده است. نتایج آزمایش‌های مقاومت فشاری نشان می‌دهد که نمونه‌های حاوی1% و 5/0% الیاف نسبت به نمونه‌ مرجع، افزایشی بین 92/1 تا 1/2 برابر مقاومت فشاری داشته‌اند. در بین نمونه‌های سیمانی، افزایش مقدار سیمان تا12% منجر به افزایش6 برابری مقاومت فشاری نسبت به نمونه مرجع (حاوی0درصد سیمان و0 درصد الیاف حیوانی) شده است. همچنین کرنش گسیختگی 04/21درصد نسبت به نمونه مرجع کاهش یافته است .نتایج مربوط به نمونه‌های عمل‌آوری نشده حاوی الیاف و سیمان نشان می‌دهد.که در نمونه‌های تنها حاوی۱% الیاف، افزایش مقدار سیمان از1% به 12% باعث افزایش حدود4 برابری مقاومت فشاری وکاهش 65/68 درصد کرنش گسیختگی شده است .در نمونه‌های حاوی 12 درصد سیمان و 5/0درصد الیاف، افزایش زمان عمل‌آوری از0روز به ۲۸ روز منجر به افزایش6 برابری مقاومت فشاری و کاهش 34/72 درصد در کرنش گسیختگی شده است. به طور کلی، افزایش زمان عمل‌آوری سبب افزایش مقاومت فشاری وکاهش کرنش گسیختگی شده است.نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که نمونه‌های سیمانی‌شده الیاف‌دار در مقایسه با نمونه‌های تسلیح ‌شده حاوی الیاف، از مقاومت فشاری بالاتر و کرنش گسیختگی کمتری برخوردار هستند. همچنین نتایج آزمایش تراکم استاندارد مشاهده شدکه در یک مقدار ثابت سیمان، با افزایش درصد الیاف، مقدار وزن مخصوص خشک بیشینه کاهش یافته و مقدار رطوبت بهینه افزایش یافته است.