چکیده: نوشتن، یک مهارت پیچیده و ضروری برای زبان‌آموزان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی است، که اغلب با وجود داشتن دانش کافی دستوری و واژگانی، در تولید متون منسجم و موثر با مشکل مواجه میشوند. این مطالعه به بررسی پیشرفت تماتیک در مقاله‌های هجده دانشجوی کارشناسی ایرانی می‌پردازد، بااستفاده از ساختارهای تم-ریم در چارچوب گرامر عملکردی سیستمی هالیدی ومدل های پیشرفت تماتیک که توسط دانیس توسعه یافته است. علاوه براین، تحقیقات پس از دانیس دو الگوی پیشرفت تماتیک دیگر – پیشرفت تماتیک شکاف دار و پیشرفت تماتیک انتقالی. را شناسایی کرده اندکه در داده های حاضر نیز همراه با طبقه بندی اصلی دانیس بررسی شده اند. این پژوهش به سه پرسش می‌پردازد: توزیع انواع تم ها، الگوهای غالب پیشرفت تماتیک و توانایی زبان آموزان در سازماندهی منسجم ایده‌ها. شرکت‌کنندگان موظف به نوشتن مقاله‌های پنج‌بندی در مورد موضوعی آشنا شدند که سپس با استفاده از تحلیل کیفی گفتمان بررسی شد. نتایج نشان داد که تم موضوعی غالب است، تم متنی محدود و تم بین فردی بسیار کم استفاده شده است. پیشرفت تماتیکثابت پرکاربردترین الگو (۳۲.۶٪) بود و پس از آن پیشرفت تماتیک خطی ) ۲۱.۲٪)، پیشرفت تماتیک گسسته ) ۱۹.۷٪)،پیشرفت تماتیک تغییر یافته ) ۱۹.۲٪) پیشرفت تماتیک مشتق شده (۷.۲٪( قرار داشتند. اگرچه دانشجویان توانستند متون منسجم تولید کنند، اما نوشته‌های آن‌ها عمدتاً مبتنی بر تکرار بود و انعطاف کافی نداشت و استفاده از استراتژی‌های پیشرفته مانند مشتق شده محدود بود. این نتایج بر ضرورت آموزش صریح سازماندهی تماتیک، انواع مختلف تم و الگوهای پیشرفت تماتیک برای تقویت انسجام و عمق در نوشتار انگلیسی به عنوان زبان خارجی تأکید دارد. پژوهش همچنین دیدگاه‌های کاربردی برای معلمان ارائه می‌دهد تا آگاهی تماتیک، تنوع ژانر و آموزش مبتنی بر محتوا را در برنامه‌های درسی نوشتن ادغام کنند و توانایی دانشجویان در تولید متون منسجم و متمرکز بر خواننده را افزایش دهند.