چکیده: این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه مدرسان زبان ایرانی از راهبردهای جلب توجه برای جلب و حفظ توجه زبان‌آموزان در محیط‌های دیجیتال بهره می‌گیرند. در دورانی که زبان‌آموزان پیوسته با سیلی از محرک‌ها و محتوای متنوع در فضای مجازی روبه‌رو هستند، فهم این نکته که معلمان چگونه از ابزارهای دیجیتال برای درگیر ساختن زبان آموزان استفاده می‌کنند، اهمیتی دوچندان دارد. با اتکا به تحلیل کیفی ۱۰۰ ویدیوی عمومی تولیدشده توسط مدرسان ایرانی، این مطالعه پنج نوع اصلی تکنیک جذب را شناسایی کرد: «حل مسئله»، «روایت‌پردازی»، «عادت‌سازی»، «هویت‌نمایی» و «کمک‌های شناختی». یافته‌ها نشان داد که «عادت‌سازی» و «هویت‌نمایی» بیشترین فراوانی را داشتند. این آمار بازتابی از تأثیر الگوریتم اینستاگرام و راهبردهای معلمان برای معرفی خود بود. همچنین در استفاده از راهبردهای جلب توجه تفاوت‌های جنسیتی نیز مشاهده شد؛ معلمان مرد اغلب از ویدئوهای عامه‌پسند، شخصیت‌های قابل همذات‌پنداری و دعوت مستقیم استفاده می‌کردند، در حالی که معلمان زن بیشتر به چندرسانه‌ای‌ها (مانند نمودارها) و نقش‌های تسهیل‌گر گرایش داشتند و هیچ‌گاه از دعوت مستقیم (مانند ترغیب برای دنبال کردن صفحه اینستاگرام)استفاده نکردند. این راهکارها نشان می‌دهند که چگونه مدرسان زبان انگلیسی از شیوه‌های بازاریابی و رسانه‌های دیجیتال برای جذب زبان‌آموزان در اینستاگرام بهره می‌برند. بدین ترتیب، آنان فرصت‌های یادگیری را در زمانی کوتاه خلق می‌کنند که با شیوه ی یادگیری زبان‌آموزان در محیط های دیجیتال همخوانی دارد. این پژوهش بر ماهیت میان‌رشته‌ای راهبردهای جلب توجه و پتانسیل آن‌ها به‌عنوان ابزارهای آموزشی در ویدیوهای کوتاه تأکید می‌کند. علاوه بر این، نگرشی نوین برای مدرسانی فراهم می‌آورد که به‌دنبال ارتقای توجه و مشارکت زبان‌آموزان در محیط‌های دیجیتال هستند. در نهایت، این تحقیق بر نقش ویدئوهای اینستاگرام تأکید می‌کند؛ ویدئوهایی که نه صرفاً ابزاری برای سرگرمی، بلکه بستری نوظهور برای آموزش معنادار زبان‌اند و می‌توانند توجه زبان‌آموزان را در عصر دیجیتال حفظ کنند.