چکیده: هدف: هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت‌بندی جنبه‌های تاریک و موانع تحول دیجیتال در محیط کار آینده (با تأکید بر مؤلفه‌هایی نظیر مقاومت کارکنان، کمبود منابع و ضعف زیرساخت‌ها) به منظور ارتقای تاب‌آوری و پایداری سازمانی است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، یک مطالعه ترکیبی (کیفی-کمی) است. در گام نخست، ۷ مانع/جنبه تاریک کلیدی با استفاده از تکنیک دلفی فازی غربالگری و تأیید شدند. سپس به‌منظور وزن‌دهی به این معیارها با کمترین ناسازگاری، از تکنیک «معیار پایه» (BCM) استفاده گردید. در نهایت، برای اولویت‌بندی معیارها و ارزیابی عملکرد سازمان‌ها بر اساس درجه فرصت از دست رفته (DOL)، از تکنیک نوین «تحلیل فرصت از دست رفته بر مبنای فاصله در فضای قطبی» (OPLO-POCOD) بهره گرفته شد. جامعه مورد مطالعه شامل ۹ سازمان فعال در کشور عراق بود. یافته‌ها: نتایج تکنیک BCM نشان داد که «مقاومت کارکنان در برابر تغییرات» (۰.۳۴۸۸)، «کمبود منابع مالی و بودجه» (۰.۲۳۲۵) و «فقدان قوانین و مقررات حمایت‌کننده» (۰.۱۱۶۳) بالاترین وزن و اهمیت را از دیدگاه خبرگان دارند. از سوی دیگر، تحلیل OPLO-POCOD آشکار ساخت که کمترین درجه فرصت از دست رفته (DOL) مربوط به «فرهنگ سازمانی سنتی» (۰.۰۳۵۶) و «کمبود منابع مالی» (۰.۰۴۶۲) است که با اقدامات اصلاحی سریع قابل بهبود هستند. در مقابل، بیشترین شکاف (بالاترین DOL) به ترتیب مربوط به «مقاومت کارکنان در برابر تغییرات» (۰.۴۳۹۴) و «نبود سیستم‌های ارزیابی و پایش عملکرد» (۰.۲۰۱۵) می‌باشد که نیازمند برنامه‌ریزی استراتژیک بلندمدت هستند. همچنین، ارزیابی عملکرد سازمان‌ها نشان داد که سازمان‌های ۷، ۶ و ۸ بهترین وضعیت را در مدیریت این موانع داشته‌اند. نتیجه‌گیری: سازمان‌های مورد مطالعه برای غلبه بر جنبه‌های تاریک تحول و حرکت به سمت پایداری، نیازمند یک رویکرد نظام‌مند هستند. اولویت نخست، سرمایه‌گذاری هدفمند و کوتاه‌مدت بر معیارهایی با قابلیت بهبود سریع (مانند بهینه‌سازی منابع و اصلاحات قانونی) است. در مقابل، معیارهای بنیادین مانند مدیریت مقاومت کارکنان و ارتقای آگاهی مدیریت ارشد، نیازمند برنامه‌ریزی استراتژیک بلندمدت، آموزش مستمر و تغییرات فرهنگی عمیق هستند.