چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی مسئولیت اجتماعی شرکتی در تأثیر مالیه سبز بر لجستیک سبز و دستیابی به انتشار خالص صفر کربن در نظام بانکی ایران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی-توسعه‌ای و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران ارشد و میانی، کارشناسان و متخصصان فعال در حوزه‌های مالی، زنجیره تأمین، محیط‌زیست، انرژی و مسئولیت اجتماعی شرکتی در شعب بانک‌های دولتی و خصوصی منتخب در استان تهران بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند (در دسترس هدفمند)، تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای شامل ۷۲ گویه در قالب چهار سازه اصلی (مالیه سبز، مسئولیت اجتماعی شرکتی، لجستیک سبز و انتشار خالص صفر کربن) بود که روایی و پایایی آن‌ها مورد تأیید قرار گرفت. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و SmartPLS نسخه ۳ و با بهره‌گیری از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که مالیه سبز تأثیر مثبت و معناداری بر مسئولیت اجتماعی شرکتی، لجستیک سبز و انتشار خالص صفر کربن دارد. همچنین مسئولیت اجتماعی شرکتی تأثیر مثبت و معناداری بر لجستیک سبز و انتشار خالص صفر کربن ایفا می‌کند. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن بود که مسئولیت اجتماعی شرکتی نقش میانجی جزئی (با شدت ضعیف تا نزدیک به متوسط) در تأثیر مالیه سبز بر لجستیک سبز و انتشار خالص صفر کربن دارد. شاخص‌های برازش مدل شامل SRMR (۰/۰۷۱) و GOF (۰/۵۴۱) نشان‌دهنده برازش مناسب تا قوی مدل مفهومی پژوهش بود. بر اساس یافته‌ها، پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران پولی و بانکی چارچوب‌های مشخصی برای ارزیابی عملکرد مالیه سبز بانک‌ها تدوین کنند و مدیران بانک‌ها با تقویت واحدهای تخصصی مالیه سبز و توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، گام‌های مؤثری در جهت کاهش انتشار کربن بردارند.