چکیده: در دنیای پرتلاطم اقتصاد امروز، ‌بویژه در کشورهای در حال توسعه، شرکت‌ها برای حفظ بقا و دستیابی به رشد پایدار، نیازمند مدیریت هوشمندانه منابع مالی خود هستند. این موضوع در بازارهای نوظهور مانند ایران، که با چالش‌های اقتصادی نظیر تورم فزاینده (متوسط نرخ تورم سالانه 47 درصد در بازه زمانی سال 1398 تا 1402 میباشد)، تحریم‌های بین المللی، محدودیت‌های دسترسی به منابع مالی خارجی و نوسانات نرخ ارز روبه‌رو هستند، از اهمیت بالاتری برخوردار است. در این میان، چرخه تجاری خالص (سرمایه در گردش) به عنوان ستون فقرات عملیات جاری هر بنگاه اقتصادی، نقشی حیاتی ایفا می‌کند و بعنوان شاخصی کلیدی در سنجش کارایی مالی و عملیاتی شرکت‌ها تلقی می‌شود. هدف این پژوهش بررسی رابطه میان چرخه عملیاتی(چرخه تجاری خالص) بر عملکرد شرکتی با استفاده از بازده دارایی‌ها و کیو توبین به عنوان متغیرهای وابسته می‌باشد. ای پژوهش از نوع توصیفی هبستگی بوده و مبتنی بر داده‌های تابلویی است. باتوجه به شرایط و محدودیت‌ه نمونه مورد بررسی شامل 305 شرکت پذیرفته شده در بورس و فرابورس تهران، طی دوره زمانی 1398 تا 1402 انتخاب شد. پس از جمع آوری داده‌ها با استفاده از نرم افزار اکسل مرتب گردید و خروجی از طریق نرم افزار Eviews10 برای اجرای مدل استفاده گردید. در این پژوهش نشان داده شد که در صورتی که بازده دارایی‌ها بعنوان نشان دهنده عملکرد شرکتی در نظر گفته می‌شود بین چرخه تجاری خالص و عملکرد شرکتی رابطه معناداری وجود ندارد. و اگر کیو توبین بعنوان معیار عملکرد شرکتی در نظر گرفته شود با چرخه تجاری خالص رابطه معنادار و منفی دارد به این صورت که هرچه دوره وصول مطالبات و نگهداری موجودی کالا طولانی‌تر و دوره پرداخت بدهی‌ها کوتاه‌تر باشد (افزایش خالص چرخه تجاری)، سرمایه‌گذاران این موضوع را به عنوان یک سیگنال منفی از ناکارآمدی مدیریتی تلقی کرده و در نتیجه ارزش بازار شرکت (Q) کاهش می‌یابد.