چکیده: به‌کارگیری رویکردهای مدیریتی یکپارچه به‌منظور دستیابی به پایداری و مزیت رقابتی پایدار در زنجیره تأمین، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای سازمان‌های تولیدی محسوب می‌شود. در این راستا، رویکرد لارج به‌عنوان تلفیقی از ابعاد ناب ، چابک ، تاب‌آور و سبز ، چارچوبی جامع برای بهبود عملکرد سازمان‌ها فراهم می‌آورد. هدف این پژوهش ارزیابی میزان به‌کارگیری ابعاد لارج در 10 شرکت صنایع غذایی استان خراسان رضوی و تعیین فاصله هر بعد از وضعیت ایده‌آل است. داده‌های پژوهش با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و پرسشنامه خبرگی گردآوری شد و شاخص‌های تحقیق با نظر 5 نفر از خبرگان حوزه صنایع غذایی تأیید گردید. وزن معیارها با بهره‌گیری از تکنیک معیار پایه تعیین و عملکرد شرکت‌ها با ترکیب روش فرصت از دست‌رفته مبتنی بر فاصله مختصات قطبی فازی تحلیل شد. نتایج نشان داد بعد سبز با کمترین میانگین فرصت از دست‌رفته (۰.۰۰۳۱) بهترین عملکرد را داشته است؛ به‌طوری‌که مقدار این شاخص در شرکت 7 A برابر 0.00۰۲ و در شرکت9 A حدود 0.02616 به‌دست آمد. در مقابل، بعد تاب‌آوری با بیشترین میانگین فرصت از دست‌رفته (0.042) ضعیف‌ترین وضعیت را نشان داد که بیشترین مقدار آن 0.08547 در شرکت A8 و کمترین مقدار 0.00085 در شرکت 3 A مشاهده شد. همچنین ابعاد ناب و چابک به‌ترتیب با میانگین فرصت از دست‌رفته 0.022 و 0.020 در سطحی متوسط ارزیابی شدند. یافته‌ها بیانگر عدم توازن در پیاده‌سازی ابعاد لارج در شرکت‌های مورد مطالعه است و نشان می‌دهد تمرکز بر بهبود تاب‌آوری، به‌ویژه در شاخص‌های پاسخ و بازیابی، در کنار حفظ عملکرد سبز، نقش کلیدی در ارتقای عملکرد زنجیره تأمین و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار ایفا می‌کند.