چکیده: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر سبک رهبری با هویت و تعهد ورزشی بازیکنان فوتبال کشور عراق بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی- همبستگی و از لحاظ زمان مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه بازیکنان فوتبال کشور عراق بودند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی- خوشه ای تعداد 376 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق سه پرسشنامه استاندارد 5 سوالی سبک رهبری خدمتگزار ایهارت (2004)، پرسشنامه 7 سوالی هویت ورزشی لاچبوم و همکاران (2022) و پرسشنامه 5 سوالی تعهد ورزشی ویلسون و همکاران (2000) بود. جهت بررسی روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش از نظرات ده نفر از صاحب نظران‌ و اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و پایایی ابزار پژوهش با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای بررسی فرضیات تحقیق از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس محور استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم‌افزارهای SPSS23 و Smart-PLS 4 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که سبک رهبری خدمتگزار بر هویت ورزشی و تعهد ورزشی بازیکنان فوتبال کشور عراق تاثیر دارد. همچنین هویت ورزشی بر تعهد ورزشی تاثیر مستقیم و معناداری نشان داد. نقش میانجی هویت ورزشی در ارتباط بین سبک رهبری خدمتگزار و تعهد تیمی نیز تایید گردید. سبک رهبری خدمتگزار، با تمرکز بر نیازهای بازیکنان، به‌طور مستقیم پایه‌های هویت ورزشی قوی را در فوتبال عراق بنا می‌نهد. این هویت مستحکم، به نوبه خود، به عنوان یک محرک درونی قدرتمند، تعهد ورزشی بازیکنان را به طور معناداری افزایش می‌دهد. یافته کلیدی تحقیق تأیید می‌کند که بهبود رهبری، تعهد را نه فقط از طریق کانال‌های مستقیم، بلکه به‌طور اساسی و از طریق تقویت هویت تیمی میانجی‌گری می‌کند. بنابراین، پایداری و موفقیت آتی فوتبال عراق منوط به سرمایه‌گذاری بر پرورش رهبرانی است که رویکرد خدمتگزارانه را در اولویت قرار دهند تا هویت تیمی به عنوان اصلی‌ترین ضامن تعهد پایدار عمل نماید.