چکیده: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر خودکارآمدی و بهزیستی ذهنی اعضای هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه‎های عراق با نقش واسطه‌ای اشتیاق شغلی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه‌های کشور عراق بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 173 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها سه پرسشنامه بهزیستی ذهنی ونتورا-لئون (2023)، پرسشنامه اشتیاق شغلی سرانو - فراندز (2017) و پرسشنامه خودکارآمدی ورا (2011) بود. پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن نیز با استفاده از روایی همگرا، صوری و محتوی مورد‌تأیید قرار گرفت. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS3 انجام شد. نتایج نشان داد که خودکارآمدی بر بهزیستی ذهنی اعضای هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه‎های عراق تاثیر دارد؛ و همچنین از طریق اشتیاق شغلی نیز بر بهزیستی ذهنی اعضای هئیت علمی تاثیر دارد. به طور کلی می توان گفت که خودکارآمدی اعضای هیئت علمی تربیت‌بدنی نقشی کلیدی در افزایش اشتیاق شغلی و بهبود سلامت روان آنان دارد. حمایت دانشگاه‌ها از طریق توسعه مهارت‌ها و بهبود محیط کار می‌تواند خودکارآمدی، اشتیاق و بهزیستی ذهنی اساتید را تقویت کند.