چکیده: این مطالعه به بررسی تأثیر مادری بر تجربه‌های یادگیری زبان انگلیسی، هویت‌ها، سرمایه‌گذاری‌ها و احساس مشروعیت در میان برخی از زبان‌آموزان زن عراقیِ انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی (EFL) می‌پردازد که با نقش مادری خود درگیر هستند. این پژوهش، یادگیری زبان انگلیسی را نه صرفاً به‌عنوان یک فعالیت آکادمیک، بلکه به‌مثابه کنشی اجتماعی و موقعیت‌مند در بستر زندگی خانوادگی، کار مراقبتی، کار عاطفی و آرزوهای آینده در نظر می‌گیرد. چارچوب تحلیلی آن بر زبان‌شناسی کاربردیِ هویت‌محور، نظریه سرمایه‌گذاری، و مطالعات فمینیستی مادرمحور استوار است. این پژوهش کیفی با رویکرد مردم‌نگاری متمرکز، از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با شش مادرِ زبان‌آموز عراقی در زمینه‌های متنوع تأهل، اشتغال و یادگیری انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مادری، فرایند یادگیری زبان انگلیسی را به بخش‌های گسسته زمانی، خستگی جسمی، کار عاطفی، و موانع موقعیتی برای مطالعه مستمر تبدیل می‌کند. شرکت‌کنندگان بیان کردند که چگونه مطالعه را در میان مسئولیت‌های فرزندان، کارهای خانه، شغل، زندگی اجتماعی و محدودیت‌های مالی جای می‌دهند. با این حال، مادری صرفاً به‌عنوان عاملی محدودکننده تجربه نشد، بلکه در عین حال موجب تقویت سرمایه‌گذاری در یادگیری زبان انگلیسی نیز گردید؛ به‌گونه‌ای که این زبان با مفاهیمی چون کرامت و آینده گره خورد و یادگیری آن با اشتغال‌پذیری، تحصیلات تکمیلی، آموزش فرزندان، خودمختاری و تحرک شهری آینده پیوند یافت. همچنین، این مطالعه نشان داد که مشروعیتِ هویتِ زبان‌آموز از طریق حمایت خانواده، به‌رسمیت‌شناسی معلمان، انعطاف‌پذیری نهادهای آموزشی و قضاوت‌های اجتماعی مورد مذاکره قرار می‌گیرد. بسیاری از شرکت‌کنندگان خود را دانشجویانی جدی و پرتلاش توصیف کردند، اما در عین حال احساس گناه، خجالت و نیاز به توجیه آرزوهای تحصیلی خود را نیز بیان داشتند. با پیشروی چرخه حیات توسعه سیستم‌ها از تحلیل، طراحی، اجرا تا پشتیبانی، این مطالعه شش مضمون اصلی را بررسی می‌کند: مادری به‌عنوان بازتعریف زمان و توجه؛ خستگی بدنی و کار عاطفی؛ هویت و مشروعیت زبان‌آموز؛ سرمایه‌گذاری در زبان انگلیسی به‌مثابه سرمایه‌ای برای آینده؛ شبکه‌های حمایتی و به‌رسمیت‌شناسی؛ و عاملیت موقعیت‌مند از طریق راهبردهای پایداری در زندگی روزمره. همچنین یافته‌ها نشان می‌دهد که انگیزه به‌تنهایی نمی‌تواند پایداری مادران زبان‌آموز عراقی در یادگیری را توضیح دهد، بلکه یادگیری آن‌ها حاصل تعادل میان آرزوها، نقش‌های مراقبتی، حمایت و به‌رسمیت‌شناسی، و محدودیت‌های اجتماعی است. این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردهای آموزشی انعطاف‌پذیر، انسانی و حساس به بافت در آموزش زبان انگلیسی تأکید دارد که نقش مراقبت را نه به‌عنوان مزاحمتی خصوصی، بلکه به‌مثابه بخشی از فرایند آموزشی در نظر بگیرد.