چکیده: این پژوهش نقش مدیریت مشارکتی را در یکپارچه‌سازی آموزش، پویایی‌های اجتماعی و خودمختاری یادگیرنده در کلاس‌های آموزش زبان انگلیسی (ELL) بررسی کرد. مسئله‌ای که مورد توجه قرار گرفت، تداوم روش‌های معلم‌محور و رویکردهای گسسته در سازمان‌دهی کلاس بود که تعامل معنادار، مسئولیت‌پذیری مشترک و مشارکت فعال دانش‌آموزان در فرآیند یادگیری خود را محدود می‌کرد. اهداف اصلی پژوهش عبارت بودند از: بررسی نحوه اجرای مدیریت مشارکتی در کلاس‌های منتخب ELL، کاوش در تأثیر آن بر روش‌های تدریس و روابط کلاسی، و تعیین میزان تأثیر آن بر خودمختاری و مشارکت یادگیرندگان. این مطالعه از رویکردی آمیخته استفاده کرد و از پرسش‌نامه، مشاهده کلاس و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با معلمان (۱۵ نفر) و یادگیرندگان (۱۰۰ نفر) برای گردآوری داده‌های کمی و کیفی بهره برد. یافته‌ها نشان داد که هم دانش‌آموزان (میانگین = 4.19) و هم معلمان (میانگین = 4.28) نگرش‌های بسیار مثبتی نسبت به مدیریت مشارکتی داشتند، که بیانگر اثربخشی آن در افزایش درگیری یادگیرندگان، تقویت تعامل همتایان و پرورش یادگیری خودراهبر بود. داده‌های کیفی نیز تأیید کرد که نقش‌های گروهی ساختارمند، تسهیل‌گری معلم و تصمیم‌گیری مشترک به‌طور قابل‌توجهی پویایی‌های اجتماعی کلاس و خودمختاری یادگیرندگان را بهبود می‌بخشند؛ هرچند چالش‌هایی مانند مشارکت نابرابر و دشواری‌های مدیریت کلاس نیز مشاهده شد. اهمیت این پژوهش در توان بالقوه آن برای ارائه درکی یکپارچه‌تر از چگونگی کمک مدیریت مشترک کلاس به بهبود یادگیری زبان، ارتقای تعامل اجتماعی و تقویت خودمختاری یادگیرنده نهفته است. انتظار می‌رود یافته‌ها بتوانند به معلمان ELL، مدیران آموزشی و مربیان معلم کمک کنند تا محیط‌هایی مشارکتی و یادگیرنده‌محور طراحی کنند که از رشد تحصیلی و فردی دانش‌آموزان حمایت نمایند.