چکیده: استخدام معلمان زبان انگلیسی واجد شرایط، نقشی اساسی در کیفیت آموزشی ایفا می‌کند. با این حال، رابطه میان معیارهای گزینش و آمادگی واقعی در کلاس درس، به‌ویژه در بافت‌های پس از مناقشه مانند عراق که در آن‌ها سیستم‌های تمرکزگرا و نمره‌محور در استخدام حاکم است، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر به بررسی هم‌راستایی میان معیارهای رسمی استخدام معلمان زبان انگلیسی و آمادگی حرفه‌ای در میان معلمان تازه‌استخدام‌شده در مدارس متوسطه دولتی عراق پرداخت و به طور مشخص بررسی کرد که معلمان چگونه اعتبار پیش‌بینانه فرآیند استخدام خود را درک می‌کنند و چه شکاف‌های آمادگی در جریان گذار آن‌ها به محیط کلاس درس واقعی پدیدار می‌شود. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی، داده‌های خود را از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، بحث‌های گروهی متمرکز، و مقیاس خودکارآمدی معلمان، از میان ۱۸ نفر از معلمان زبان انگلیسی تازه‌استخدام‌شده در استان‌های بغداد، جنوب، و شمال عراق گردآوری کرد. برای شناسایی الگوهای موجود در تجارب زیسته مشارکت‌کنندگان، از تحلیل تماتیک (تحلیل مضمونی) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که ۸۳/۳ درصد از مشارکت‌کنندگان، هم‌راستاییِ ضعیف تا بسیار ضعیفی را میان معیارهای استخدام و الزامات کلاس درس درک می‌کردند. فرایندهای استخدام عمدتاً بر دانش محتوایی آکادمیک، زبان‌شناسی و ادبیات متمرکز بودند، در حالی که شایستگی‌های ضروری مانند مدیریت کلاس (که توسط ۹۴/۴ درصد به‌عنوان یک شایستگی حیاتی شناسایی شد)، سازگاری منابع، و جذب و مشارکت‌دهی دانش‌آموزان نادیده گرفته می‌شدند. تمام مشارکت‌کنندگان شوک واقعیت را در ماه‌های نخست تدریس خود تجربه کردند. همچنین نابرابری‌های منطقه‌ای، جنسیتی و اقتصادی-اجتماعی قابل‌توجهی در رویه‌های مصاحبه شفاهی ثبت گردید. این پژوهش شواهد تجربی ارائه می‌دهد مبنی بر اینکه سیستم استخدام نمره‌محور در عراق، قادر به شناسایی نامزدهایی با آمادگی حرفه‌ای واقعی نیست و لذا ضرورت اجرای اصلاحات جامع‌نگر و شایستگی‌محور در فرایند گزینش، به منظور بهبود کیفیت معلمان زبان انگلیسی و پیامدهای آموزشی، اجتناب‌ناپذیر است.