چکیده: پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی برنامه‌های کاربردی مبتنی بر هوش مصنوعی در بهبود مهارت‌های شنیداری و گفتاری عمومی زبان انگلیسی در میان دانشجویان مؤسسات خصوصی زبان عراق می‌پردازد. این مطالعه به چالش پایدار توسعه محدود مهارت‌های گفتاری در کلاس‌های سنتی آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی می‌پردازد که غالباً فاقد بازخورد آنی، فرصت‌های ارتباطی اصیل و تمرین شخصی‌شده هستند. پرسش‌های اصلی تحقیق، تأثیر برنامه‌های کاربردی هدایت‌شده توسط هوش مصنوعی، به‌طور ویژه «اِل‌سا اسپیک» و «ربات گفت‌وگوی انگلیسی اندی» را بر درک شنیداری و مهارت گفتاری عمومی زبان‌آموزان مقایسه می‌کند و همچنین درکی را که زبان‌آموزان از این ابزارها دارند، مورد بررسی قرار می‌دهد. در این مطالعه از طرح آزمایشی کمّی استفاده شد که نمونه‌ای متشکل از ۶۰ زبان‌آموز عراقی سطح متوسط زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی را در بر می‌گرفت که به گروه‌های آزمایش و کنترل تقسیم شدند. داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی درک شنیداری و مهارت گفتاری عمومی گردآوری شد و با استفاده از آزمون‌های تی نمونه‌های مستقل و جفتی مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها حاکی از آن است که برنامه‌های کاربردی هوش مصنوعی به‌طور معناداری به توسعه درک شنیداری و مهارت گفتاری کلی کمک می‌کنند. این مطالعه با ارائه توجیه تجربی برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی، پیامدهای تربیتی و عملی ارائه می‌دهد و از مربیان، طراحان برنامه‌های درسی و سیاست‌گذاران در نوسازی آموزش زبان انگلیسی در عراق پشتیبانی می‌کند.