چکیده: شرکت‌های نوپا به‌عنوان یکی از محرک‌های اصلی نوآوری، اشتغال‌زایی و رشد اقتصادی، با وجود ظرفیت بالای خود برای توسعه، با نرخ شکست قابل‌توجهی مواجه هستند. در این میان، مدیریت منابع انسانی و چالش‌های مرتبط با جذب، آموزش، ارزیابی، نگهداشت و انگیزش کارکنان از عوامل مهم تأثیرگذار بر عملکرد و بقای این شرکت‌ها به شمار می‌روند. با وجود اهمیت این موضوع، بخش قابل‌توجهی از مطالعات مدیریت منابع انسانی بر سازمان‌های بزرگ و تثبیت‌شده متمرکز بوده و چالش‌های منابع انسانی در شرکت‌های نوپا، به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور، کمتر به‌صورت نظام‌مند مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی چالش‌های منابع انسانی در شرکت‌های نوپا انجام شده است. در این پژوهش، کشور عراق به‌عنوان بستر مطالعه انتخاب و ۴۰ چالش منابع انسانی در ۹ شرکت نوپا مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش از روش‌شناسی ترکیبی شامل دلفی فازی، روش معیار پایه (BCM) و تکنیک مدل فاصلهای مختصات قطبی مبتنی بر فرصت‌های از دست‌رفته (POCOD-OPLO) بهره گرفته است. دلفی فازی برای شناسایی و غربالگری چالش‌ها و دستیابی به اجماع خبرگان، روش BCM برای تعیین وزن و اهمیت نسبی چالش‌ها و تکنیک POCOD-OPLO برای ارزیابی و رتبه‌بندی چالش‌ها بر اساس درجه فرصت از دست‌رفته به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که «کمبود آشنایی سازمانی» با وزن ۰٫۰۵۸۹۵ مهم‌ترین چالش از دیدگاه خبرگان است و پس از آن «ناتوانی در ارائه مزایای اجتماعی»، «رقابت زیاد با سایر شرکت‌ها برای جذب استعدادها» و «جست‌وجوی استعدادها با رقابت زیاد شرکت‌های بزرگ‌تر» قرار دارند. از نظر درجه فرصت از دست‌رفته، چالش «جذب نیروی با استعداد» با مقدار ۰٫۰۴۲۶ بیشترین فاصله را از وضعیت مطلوب داشته و پس از آن «کمبود سیستم منابع انسانی» و «کمبود آشنایی سازمانی» قرار گرفته‌اند. در مقابل، «ابهام در نقش‌ها و انتظارات» با DOL برابر ۰٫۰۰۰۲۲۲، «تعارض بین نقش حرفه‌ای و خانوادگی» و «کمبود هماهنگی بین فعالیت‌های بخش‌های مختلف منابع انسانی» کمترین درجه فرصت از دست‌رفته را نشان دادند. تحلیل تلفیقی وزن چالش‌ها و درجه فرصت از دست‌رفته، چهار گروه راهبردی را مشخص کرد که بر اساس آن، چالش‌های مرتبط با مزایای اجتماعی، رقابت برای جذب استعداد و سطح حقوق در زمره اولویت‌های بحرانی قرار گرفتند، در حالی که چالش‌هایی نظیر کمبود آشنایی سازمانی، جذب نیروی بااستعداد و کمبود منابع مالی برای استخدام و آموزش، به برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری بلندمدت نیاز دارند. همچنین، ارزیابی عملکرد شرکت‌ها نشان داد که شرکت‌های ۲ و ۹ بهترین و شرکت‌های ۴ و ۷ ضعیف‌ترین عملکرد را در مدیریت چالش‌های منابع انسانی داشته‌اند. بر اساس یافته‌های پژوهش، تمرکز بر تقویت نظام جذب و نگهداشت استعداد، ایجاد ساختار رسمی منابع انسانی، توسعه زیرساخت‌های فناورانه و آموزشی، بهبود مزایا و نظام‌های انگیزشی و افزایش آگاهی مدیران می‌تواند به کاهش فرصت‌های از دست‌رفته و بهبود عملکرد منابع انسانی در شرکت‌های نوپا کمک کند.