چکیده: هدف: هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت‌بندی معیارهای ارزیابی سیستم‌های اطلاعات منابع انسانی (HRIS) با استفاده از رویکرد نوین مدل فاصله‌ای مختصات قطبی مبتنی بر فرصت‌های از دست رفته (OPLO-POCOD) است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، یک مطالعه ترکیبی (کیفی-کمی) است. در گام نخست، ۲۷ معیار ارزیابی در پنج حوزه اصلی (کارکردهای مدیریت منابع انسانی، فناوری، کیفیت نرم‌افزار، هزینه و پشتیبانی فروشنده) با استفاده از تکنیک دلفی فازی غربالگری و تأیید شدند. سپس به‌منظور وزن‌دهی به این معیارها با کمترین ناسازگاری، از تکنیک «معیار پایه» (BCM) استفاده گردید. در نهایت، برای اولویت‌بندی معیارها و ارزیابی عملکرد سازمان‌ها بر اساس درجه فرصت از دست رفته (DOL)، از تکنیک نوین OPLO-POCOD بهره گرفته شد. مورد مطالعه پژوهش شامل ۷ سازمان فعال در کشور عراق بود. یافته‌ها: نتایج تکنیک BCM نشان داد که «مدیریت اطلاعات کارکنان» (۰.۰۶۷۵)، «حقوق و مزایا با مدیریت بودجه» (۰.۰۶۳۷) و «مدیریت آموزش کارکنان» (۰.۰۵۹۲) بالاترین وزن و اهمیت را از دیدگاه خبرگان دارند. از سوی دیگر، تحلیل OPLO-POCOD آشکار ساخت که کمترین درجه فرصت از دست رفته (DOL) مربوط به «قابلیت تکنولوژیکی فروشنده» (۰.۰۰۵۱) و «هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری» (۰.۰۰۶۳) است، در حالی که بیشترین شکاف (بالاترین DOL) به ترتیب مربوط به «کارایی» (۰.۰۳۵۵)، «مدیریت اطلاعات کارکنان» (۰.۰۳۴۰) و «حقوق و مزایا» (۰.۰۳۳۳) می‌باشد. همچنین، ارزیابی عملکرد سازمان‌ها نشان داد که سایت‌های ۷ و ۴ بهترین وضعیت را در بهره‌مندی از سیستم‌های HRIS داشته‌اند. نتیجه‌گیری: سازمان‌های مورد مطالعه برای موفقیت در پیاده‌سازی و ارتقای سیستم‌های اطلاعات منابع انسانی نیازمند یک رویکرد نظام‌مند هستند. اولویت نخست، سرمایه‌گذاری هدفمند و کوتاه‌مدت بر معیارهایی با وزن بالا و قابلیت بهبود سریع (مانند مدیریت آموزش، استخدام و عملکرد کارکنان) است. در مقابل، معیارهای بنیادین مانند مدیریت اطلاعات کارکنان و حقوق و مزایا، نیازمند برنامه‌ریزی استراتژیک بلندمدت و توسعه زیرساخت‌های یکپارچه هستند.