چکیده: پژوهش حاضر با هدف طراحی و آزمون مدل ساختاری تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری سبز با نقش میانجی استراتژی محیط‌زیستی سازمان و جو کاری سبز ادراک‌شده و نقش تعدیل‌گر هوش مصنوعی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان شاغل در شعب بانک ملت و بانک تجارت در غرب تهران بود که تعداد آن‌ها حدود 1200 نفر برآورد گردید. بر اساس جدول مورگان، حجم نمونه 291 نفر تعیین شد و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد و مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت گردآوری شدند. برای سنجش مدیریت منابع انسانی سبز، نوآوری سبز، استراتژی محیط‌زیستی سازمان، جو کاری سبز ادراک‌شده و هوش مصنوعی از گویه‌های معتبر اقتباس‌شده از مطالعات پیشین استفاده شد. پایایی کل پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ 0.929 تأیید گردید و روایی و پایایی سازه‌ها نیز با استفاده از بارهای عاملی، آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، AVE و معیارهای روایی واگرا بررسی شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار SmartPLS انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری سبز اثر مثبت و معنادار دارد. همچنین اثر مدیریت منابع انسانی سبز بر استراتژی محیط‌زیستی سازمان و جو کاری سبز ادراک‌شده معنادار بود. نتایج نشان داد استراتژی محیط‌زیستی سازمان و جو کاری سبز ادراک‌شده نیز به‌طور مثبت و معنادار بر نوآوری سبز اثرگذار هستند. افزون بر این، نقش میانجی‌گری استراتژی محیط‌زیستی سازمان و جو کاری سبز ادراک‌شده در رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز تأیید شد. همچنین اثر تعدیل‌گری هوش مصنوعی در رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز معنادار بود؛ به این معنا که به‌کارگیری هوش مصنوعی می‌تواند اثر مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری سبز را تقویت کند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که توسعه شیوه‌های مدیریت منابع انسانی سبز، همراه با استقرار استراتژی محیط‌زیستی، ایجاد جو کاری سبز و بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی، می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای نوآوری سبز در بانک‌ها باشد.