چکیده: این پژوهش با هدف واکاوی اثرات متغیرهای اقتصادی-ژئوپلیتیکی بر تجارت منطقه‌ای و توسعه پایدار در جمهوری عراق و کشورهای همسایه (ایران، ترکیه، اردن و کویت) انجام شده است. با استفاده از داده‌های پانل و مدل‌های اقتصادسنجی اثرات ثابت و تصادفی، این مطالعه به بررسی نقش کلیدی زیرساخت‌های حمل‌ونقل، ثبات سیاسی، هماهنگی قانونی و همکاری‌های منطقه‌ای در افزایش حجم تجارت و ارتقای توسعه پایدار پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ترانزیتی ضریب کشش مثبت و معناداری بر حجم تجارت دارد (هر ۱٪ افزایش سرمایه‌گذاری منجر به ۰.۸٪ رشد تجارت می‌شود) و شاخص‌های ژئوپلیتیکی مانند امنیت مرزها و ثبات سیاسی، از تعیین‌کنندگان اصلی ریسک و اعتماد سرمایه‌گذاران هستند. همچنین، تحلیل حساسیت حاکی از آن است که شوک‌های ژئوپلیتیکی می‌توانند اثرات منفی قابل‌توجهی بر تجارت وارد کنند، اما اجرای سیاست‌های هماهنگ منطقه‌ای و بهبود زیرساخت‌ها می‌تواند این اثرات را تا ۴۰ درصد کاهش دهد. این پژوهش تأکید می‌کند که توسعه پایدار بدون یکپارچگی اقتصادی و ثبات سیاسی امکان‌پذیر نیست و پیشنهاد می‌دهد که سیاست‌گذاران با تمرکز بر نوسازی زیرساخت‌ها، استانداردسازی مقررات گمرکی، تقویت سرمایه انسانی و ایجاد سازوکارهای مدیریت ریسک مشترک، اکوسیستمی پایدار برای تجارت منطقه‌ای فراهم آورند. نتایج نشان می‌دهد که گذار از همکاری‌های دوجانبه به یکپارچگی منطقه‌ای، کلید دستیابی به مزیت‌های رقابتی و توسعه بلندمدت در خاورمیانه است.