چکیده: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ادراک جوّ مدرسه بر انگیزه مشارکت در فعالیت بدنی دانش‌آموزان با نقش میانجی شایستگی ادراک‌شده و لذت ورزشی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی با رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان استان بغداد بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 300 پرسشنامه به صورت آنلاین توزیع شد و پس از حذف پرسشنامه‌های ناقص، 260 پرسشنامه برای تحلیل نهایی مورد استفاده قرار گرفت. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه ادراک جوّ مدرسه بیر و همکاران (2013) با 23 گویه در پنج بعد، پرسشنامه انگیزه مشارکت در فعالیت بدنی پلتیر و همکاران (2013) با 18 گویه، پرسشنامه شایستگی ادراک‌شده مک‌آولی و همکاران (1991) با 3 گویه و پرسشنامه لذت ورزشی اسکانلن و همکاران (1993) با 3 گویه بود که همگی بر اساس طیف پنج گزینه‌ای لیکرت تنظیم شدند. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه‌ها با نظر خبرگان مدیریت ورزشی تأیید شد و پایایی آن‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ برای ادراک جوّ مدرسه (0/91)، شایستگی ادراک‌شده (80/0)، لذت ورزشی (83/0) و انگیزه مشارکت (93/0)به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 22 نسخه 23 و Smart-PLS 4 انجام شد. نتایج نشان داد ادراک جوّ مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزه مشارکت در فعالیت بدنی، شایستگی ادراک‌شده و لذت ورزشی دانش‌آموزان دارد. همچنین شایستگی ادراک‌شده و لذت ورزشی تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزه مشارکت در فعالیت بدنی داشتند. علاوه بر این، نتایج نشان داد ادراک جوّ مدرسه از طریق شایستگی ادراک‌شده و لذت ورزشی به طور غیرمستقیم نیز بر انگیزه مشارکت در فعالیت بدنی دانش‌آموزان تأثیر مثبت و معناداری دارد. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که ایجاد جوّ مثبت و حمایتگر در محیط مدرسه می‌تواند از طریق تقویت احساس شایستگی و افزایش لذت از فعالیت‌های ورزشی، زمینه افزایش انگیزه و مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت بدنی را فراهم سازد.