چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مسئولیت اجتماعی بر عملکرد معلمان تربیت بدنی با نقش میانجی رضایت شغلی در معلمان تربیت بدنی کشور عراق انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی و از نظر هدف کاربردی به لحاظ زمان انجام مقطعی است که به شکل میدانی و با استفاده از سه پرسش‌نامه استاندارد مسئولیت اجتماعی منتظری و همکاران (1395)، پرسشنامه رضایت شغلی مول و همکاران (2001) و پرسشنامه عملکرد شغلی بویل و همکاران (2019) انجام شده است. روایی این پرسش‌نامه ها توسط 10 نفر از اساتید صاحب نظر مورد بررسی و تائید قرار گرفت و به لحاظ اینکه پرسش‌نامه ها لیکرتی بودند برای پایایی آنها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد؛ تمامی متغیرها عددی بالاتر از 7/0 را به خود اختصاص دادند که مورد تائید بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان تربیت بدنی کشور عراق بودند که تعداد 162 نفر از آنها با استفاده از روش تعین حجم نمونه کلاین (۲۰۰۰) و روش نمونه‌گیری در‌دسترس، به‌عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. به‌منظور سازمان‌دادن، خلاصه و طبقه‌بندی‌کردن نمرات خام و توصیف اندازه‌های نمونه از آمار توصیفی و به‌منظور تعیین اثر متغیرها برهم از تحلیل‌های استنباطی (مدل‌سازی معادلات ساختاری، تحلیل مسیر و آزمون فرضیه‌ها) استفاده شد و برای اجرای آزمون‌های فوق از دو نرم‌افزار Smart-PLS3 و SPSS22 بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که مسئولیت اجتماعی تأثیر مستقیم و مثبت بر عملکرد معلمان دارد و همچنین رضایت شغلی نقش میانجی معناداری در رابطه بین مسئولیت اجتماعی و عملکرد معلمان ایفا می‌کند. علاوه بر این، رضایت شغلی خود تأثیر مستقیم و مثبت بر عملکرد شغلی معلمان دارد. یافته‌ها نشان می‌دهد که تقویت مسئولیت اجتماعی در مدارس می‌تواند با افزایش رضایت شغلی معلمان، به بهبود عملکرد آنان منجر شود. این نتایج ضمن تأکید بر اهمیت مسئولیت اجتماعی و رضایت شغلی، پیامدهای کاربردی برای مدیران و سیاست‌گذاران آموزشی ارائه می‌دهد.