چکیده: چکیده ستون‌های بتن‌آرمه از مهم‌ترین اعضای باربر سازه‌ها هستند و آسیب‌دیدگی آن‌ها در اثر زلزله می‌تواند تأثیر مستقیمی بر ایمنی و پایداری سازه داشته باشد. ضعف در آرماتورهای عرضی و ناکافی بودن ظرفیت برشی ستون‌ها از جمله عواملی است که می‌تواند موجب گسترش آسیب، کاهش ظرفیت باربری و ایجاد شکست‌های ترد و نامطلوب در ستون‌های بتن‌آرمه شود. ازاین‌رو، توسعه و ارزیابی روش‌های مناسب برای بهسازی ستون‌های دارای ضعف لرزه‌ای، به‌ویژه با هدف افزایش مقاومت و بهبود عملکرد آن‌ها، اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش، عملکرد آزمایشگاهی ستون‌های بتن‌آرمه دارای ضعف برشی و اثر بهسازی آن‌ها با استفاده از ژاکت بتنی مجهز به خاموت‌های V شکل با زاویه 45 درجه بررسی شد. بدین منظور، سه نمونه ستون در مقیاس 1:2 شامل نمونه مرجع N1، نمونه دارای ضعف برشی N2 و نمونه بهسازی‌شده N3 ساخته و تحت بارگذاری شبه‌استاتیکی چرخه‌ای قرار گرفتند. رفتار نمونه‌ها بر اساس مشاهدات آزمایشگاهی، منحنی‌های هیسترزیس و پارامترهای لرزه‌ای شامل مقاومت، سختی، شکل‌پذیری و انرژی مستهلک‌شده ارزیابی و مقایسه شد. نتایج نشان داد که استفاده از ژاکت بتنی با خاموت‌های V شکل 45 درجه موجب افزایش قابل توجه مقاومت، سختی و انرژی مستهلک‌شده نمونه N3 نسبت به نمونه دارای ضعف برشی N2 شد؛ به‌طوری‌که مقاومت حداکثر، سختی مؤثر و انرژی مستهلک‌شده به‌ترتیب 4/84، 2/32 و 1/61 درصد افزایش یافتند. بااین‌حال، شکل‌پذیری نمونه N3 نسبت به N2 حدود 21 درصد کاهش یافت. همچنین، در جابه‌جایی‌های بزرگ، آسیب و حرکت رو به بالای ژاکت در ناحیه اتصال مشاهده شد. در مجموع، روش پیشنهادی از نظر افزایش ظرفیت مقاومتی، سختی مؤثر و قابلیت استهلاک انرژی مؤثر بود، اما بهبود جزئیات اتصال ژاکت به ستون موجود برای دستیابی به عملکرد لرزه‌ای مطلوب‌تر ضروری است.