چکیده: وابستگی متقابل زبان و فرهنگ به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان امری بنیادین در آموزش معنادار زبان شناخته می‌شود، با این حال مواد آموزش زبان انگلیسی در کلاس‌های درس عراق همچنان تحت سلطه محتوای فرهنگی غربی قرار داشته و بازنمایی محدودی از فرهنگ محلی عراق در آنها دیده می‌شود. پژوهش حاضر به بررسی نگرش معلمان زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در عراق نسبت به ادغام محتوای فرهنگی عراق در مواد آموزش زبان انگلیسی پرداخته و باورهای تربیتی و عوامل زمینه‌ای مؤثر بر این نگرش‌ها را مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه با استفاده از طرح پژوهش کیفی توصیفی و به‌کارگیری مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با معلمان زبان انگلیسی عراقی در مدارس متوسطه و دانشگاه‌ها در سراسر عراق انجام شد. داده‌ها با استفاده از چارچوب تحلیل مضمونی شش‌مرحله‌ای براون و کلارک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که نگرش معلمان نسبت به ادغام محتوای فرهنگی عراق عموماً مثبت است؛ به‌طوری‌که ۸۳/۳ درصد از معلمان نگرش مثبت یا کاملاً مثبت نسبت به ادغام فرهنگی داشتند. معلمان محتوای فرهنگی محلی را برای افزایش انگیزه و مشارکت دانش‌آموزان، اعتمادبه‌نفس در صحبت کردن، یادگیری واژگان و تقویت هویت فرهنگی ارزشمند می‌دانستند. به‌طور خاص، ۸۳/۳ درصد از معلمان ادغام فرهنگی را با تقویت هویت فرهنگی مرتبط دانستند، در حالی که ۷۷/۸ درصد بر نقش آن در تقویت غرور نسبت به فرهنگ عراق تأکید کردند. با این حال، موانع زمینه‌ای مهمی نیز شناسایی شد. ۹۴/۴ درصد از معلمان برنامه درسی فشرده و کمبود زمان را به‌عنوان یک مانع گزارش کردند، در حالی که ۸۸/۹ درصد فشار ناشی از امتحانات ملی را مانعی مهم دانستند. همچنین، ۸۳/۳ درصد از معلمان به کمبود محتوای فرهنگی عراق در کتاب‌های درسی اجباری و کمبود مواد آموزشی تکمیلی اشاره کردند. با وجود این محدودیت‌ها، معلمان از طریق تطبیق درس‌های موجود، افزودن مثال‌های محلی، تهیه منابع تکمیلی و همکاری با همکاران، عاملیت حرفه‌ای خود را نشان دادند. پژوهش حاضر نتیجه می‌گیرد که نگرش مثبت معلمان به‌تنهایی برای تضمین ادغام نظام‌مند فرهنگ کافی نیست و اجرای پایدار آن نیازمند تغییرات هماهنگ در برنامه درسی، ارزشیابی، منابع آموزشی، تربیت معلم، توسعه حرفه‌ای و حمایت نهادی است.