چکیده: این پژوهش کیفی به بررسی راهبردهایی می‌پردازد که معلم های عراقی زبان انگلیسی هنگام مواجهه با تضادهای فرهنگی ناشی از مطالب فرهنگی بیگانه در کتاب‌های درسی و ارتباطات کلاسی به کار می‌گیرند. در مؤسسات آموزشی عراق، مدرسان به‌طور مکرر با موقعیت‌هایی رو به رو می‌شوند که در آن منابع آموزشی زبان انگلیسی ممکن است با سبک‌ زندگی، ارزش‌ و ساختارهای اجتماعی‌ دانشجویان و زبان‌آموزان در تعارض باشند. این پژوهش بررسی می‌کند که معلمان چگونه با این مسائل حساس برخورد می‌کنند، چه باورهایی در شکل گیری تصمیم های آموزشی آنها موثر است و راهبردهای خود را در تعامل کلاسی، هویت دانشجویان و زبان آموزان، مشارکت و یادگیری آنها ارزیابی می کنند. با هشت معلم عراقی زبان انگلیسی که در موسسات آموزشی مختلف از جمله مدارس متوسطه، دانشگاه ها و موسسات آموزشی خصوصی فعالیت می کردند، مصاحبه هایی نیمه ساختاریافته انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون و با بهره‌گیری از مبانی نظری بین‌فرهنگی و نظریه هویت تفسیر شدند. یافته‌ها شش مضمون کلی را آشکار کردند: مذاکره درباره هویت فرهنگی و دینی؛ اجتناب، سازگاری و میانجی‌گری به‌عنوان راهبردهای مقابله‌ای؛ محدودیت‌های نهادی در آموزش پاسخ‌گو به فرهنگ؛ ادراک مدرسان از مقاومت و مشارکت زبان‌آموزان؛ شایستگی ارتباطی بین‌فرهنگی به‌عنوان یک هدف؛ و نیاز به اصلاح برنامه درسی و توسعه حرفه‌ای مدرسان. یافته‌ها بینش‌های عملی ارزشمندی درباره آموزش پاسخ‌گو به فرهنگ در عراق ارائه می‌دهند، راهبردهای سازگارانه مدرسان را شناسایی می‌کنند و توصیه‌هایی را برای برنامه‌ریزان درسی و برنامه‌های تربیت و آموزش مدرسان ارائه می‌دهند.