چکیده: به‌کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی مولد در آموزش زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی، بحث‌های گسترده‌ای را درباره مزایا و چالش‌های آموزشی آن برانگیخته است؛ اما پژوهش اندکی به چگونگی تأثیر این فناوری‌ها بر هویت حرفه‌ای معلمان پرداخته است. پژوهش کیفی حاضر بررسی کرد که معلمان زبان انگلیسی ایرانی چگونه به‌کارگیری هوش مصنوعی مولد را ادراک می‌کنند و این به‌کارگیری چه پیوندی با شکل‌گیری هویت حرفه‌ای آنان دارد. چارچوب نظری پژوهش بر نظریه اجتماعی‌فرهنگی ویگوتسکی استوار است که هویت را فرآیندی میانجی‌گری‌شده می‌داند، و با به‌کارگیری چارچوب سه‌وجهی هویت معلم (وربینسکا، ۲۰۱۶) شامل سه مؤلفه تعلق حرفه‌ای، دلبستگی و خودمختاری عملیاتی شده است. فرآیندهای میانجی‌گری داربست‌بندی، تصاحب و خودتنظیمی نیز به‌عنوان دریچه‌ای مکمل برای ردیابی بازسازی هویت به کار رفت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با هشت معلم (چهار مرد و چهار زن) که دست‌کم شش ماه گذشته از هوش مصنوعی مولد استفاده کرده بودند گردآوری و با روش تحلیل مضمونی قیاسی تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که به‌کارگیری هوش مصنوعی مولد اعتماد حرفه‌ای و تعلق معلمان را تقویت کرد، باورهای آموزشی بنیادین آنان تا حد زیادی پایدار ماند، و احساس خودمختاری آنان در تصمیم‌گیری آموزشی افزایش یافت؛ هرچند شماری از معلمان از خطر وابستگی بیش از حد سخن گفتند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که عاملیت معلم عامل تعیین‌کننده در این فرآیند است و یافته‌ها برای تربیت معلم، سیاست‌گذاری نهادی و طراحی ابزارهای هوش مصنوعی دلالت دارد.