چکیده: این پژوهش شبه‌تجربی به بررسی تأثیر بازی‌های مشارکتی بر افزایش مشارکت دانش‌آموزان در کلاس‌های انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در مقطع ابتدایی پرداخت و چالش همیشگی مشارکت پایین زبان‌آموزان در کلاس‌های معلم‌محور را مورد توجه قرار داد. هدف اصلی این بود که مشخص شود آیا بازی‌های مشارکتی در مقایسه با آموزش سنتی، تأثیر مثبت و معنادار آماری بر مشارکت دانش‌آموزان EFL دارد یا خیر. در مجموع ۶۴ دانش‌آموز ابتدایی (پایه‌های سوم تا پنجم) در قالب طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل شرکت کردند. گروه آزمایش (۳۲ =n) به مدت هشت هفته آموزش را از طریق بازی‌های مشارکتی ساختاریافته دریافت کرد که با ویژگی‌هایی همچون وابستگی مثبت متقابل، پاسخگویی فردی و ارتباط به زبان انگلیسی مشخص می‌شد، در حالی که گروه کنترل (۳۲ =n) آموزش سنتی معلم‌محور را با همان محتوای زبانی دریافت کرد. مشارکت دانش‌آموزان با استفاده از مقیاس مشاهده مشارکت دانش‌آموز و مقیاس خودارزیابی مشارکت دانش‌آموز سنجیده شد. یافته‌ها نشان داد که بازی‌های مشارکتی تأثیر مثبت و معنادار آماری بر مشارکت دانش‌آموزان با اندازه اثر بزرگ (۳۶۲/۰ = η² جزئی) داشته است. گروه آزمایش بهبود معناداری را هم در مشارکت رفتاری (مقیاس مشاهده) و هم در تمایل خودارزیابانه به مشارکت (مقیاس خودارزیابی) نشان داد، در حالی که گروه کنترل بهبود معناداری نشان نداد. آزمون‌های تی زوجی، بهبودهای چشمگیری را برای گروه آزمایش (۶۱/۲ =d) در مقابل بهبودهای ناچیز برای گروه کنترل (۳۲/۰ =d) تأیید کرد. این یافته‌ها شواهد تجربی ارائه می‌دهند که از بازی‌های مشارکتی به‌عنوان یک مداخله آموزشی مؤثر برای افزایش مشارکت دانش‌آموزان در بافت‌های EFL دوره ابتدایی حمایت می‌کند و دارای پیامدهای عملی برای معلمان، برنامه‌ریزان درسی و برنامه‌های تربیت معلم است که به دنبال ایجاد کلاس‌های زبان جذاب‌تر و زبان‌آموز محور هستند.