چکیده: این مطالعه به بررسی ارتباط بین توسعه حرفه‌ای مشارکتی (CPD) و خودکارآمدی معلمان زبان انگلیسی دبیرستان می‌پردازد. اگرچه اهمیت خودکارآمدی در معلمان به عنوان جنبه بسیار مهم تعیین کیفیت آموزش و موفقیت دانش‌آموزان، به طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار گرفته است، اما هنوز تعداد قابل توجهی از معلمان زبان انگلیسی ادعا می‌کنند که سطح اعتماد به نفس آنها در اتخاذ روش‌های جدید تدریس پایین است. این مطالعه همچنین بر بررسی استفاده از فعالیت‌های توسعه حرفه‌ای مشارکتی، از جمله مشاهده همسالان، گفتگوی تأملی و تدریس تیمی و نقش آنها در افزایش باورهای معلمان در مهارت‌های آموزشی و مدیریت کلاس درس و مشارکت دانش‌آموزان متمرکز نمود. در این پژوهش از رویکرد ترکیبی استفاده شد: جمع‌آوری داده‌های کمی شامل استفاده از مقیاس خودکارآمدی معلم بود که به معلمان زبان انگلیسی دبیرستان‌ها داده شد و روش جمع‌آوری داده‌های کیفی بر اساس مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته و بحث گروه‌های متمرکز برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تجربیات و ادراکات معلمان بود. یافته‌ها نشان داد که چگونه جوامع یادگیری مشارکتی به رشد حرفه‌ای کمک می‌کنند، از یکدیگر حمایت می‌کنند و بازتاب‌پذیری را در بین معلمان تمرین می‌کنند. این تحقیق بر اساس یافته‌های تجربی بود که می تواند برای طراحی مدل‌های کارآمد توسعه حرفه‌ای در زمینه زبان انگلیسی به کار گرفته شود تا در نهایت منجر به نتایج بهتر تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان شود.