چکیده: درک چگونگی انطباق معلمان زبان انگلیسی با حرفه خود می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش منجر شود. این مطالعه کیفی، اجتماعی شدن حرفه‌ای معلمان زبان انگلیسی را مورد مطالعه قرار می‌دهد و بررسی می‌کند که چگونه ویژگی‌های شخصیتی و تجربه تدریس با ادغام آنها در این حرفه مرتبط است. با به‌کارگیری رویکرد پدیدارشناختی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته‌ای با شانزده معلم زبان انگلیسی که با دقت انتخاب شده بودند تا نماینده سطوح مختلف تجربه تدریس و گستره‌ای از ویژگی‌های شخصیتی (که بر اساس پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت) باشند، انجام شد. تحلیل موضوعی این مصاحبه‌ها نشان داد که تجربیات اجتماعی شدن معلمان ارتباط نزدیکی با میزان برون‌گرایی و روان‌رنجوری (نوروتیسیزم) آن‌ها دارد. برون‌گرایی بالا معمولاً با ادغام اجتماعی نرم‌تر و روان‌تر همراه بود، در حالی که روان‌رنجوری بالا چالش‌های ویژه‌ای ایجاد می‌کرد که اغلب نیازمند توسعه راهکارهای مقابله‌ای خاص بود. علاوه بر آن، این مطالعه تفاوت‌های روشنی بین معلمان تازه‌کار و باتجربه نشان داد. معلمان تازه‌کار عمدتاً بر تسلط بر مهارت‌های فنی مانند مدیریت کلاس و ارائه درس تمرکز داشتند، در حالی که معلمان باتجربه بر پرورش رشد دانش‌آموزان، ایجاد روابط و مشارکت فعال در جامعه آموزشی گسترده‌تر تأکید داشتند. یافته‌ها بر ضرورت سیستم‌های حمایتی تأکید می‌کنند که تفاوت‌های شخصیتی فردی را تصدیق کرده و چالش‌های خاصی را که معلمان در مراحل مختلف شغلی با آن روبرو هستند، مورد توجه قرار دهند. برنامه‌های تربیت معلم باید فرصت‌هایی را برای معلمان آینده فراهم کنند تا ویژگی‌های شخصیتی خود را بررسی کرده و درک کنند که چگونه این ویژگی‌ها با شیوه‌های تدریس آن‌ها مرتبط است. علاوه بر این، مدارس و مؤسسات باید محیط‌های کاری حمایتی را تقویت کنند که همکاری، مشاوره و اجتماعی شدن حرفه‌ای مداوم را تشویق می‌کنند. با شناخت و رسیدگی به نیازهای فردی معلمان، می‌توانیم یک محیط آموزشی مؤثرتر و حمایتی ایجاد کنیم که در نهایت هم به نفع مربیان و هم به نفع دانش‌آموزان آن‌ها باشد.